- 135 - 

 Duizendgllldenkruid. — Erythraea ceDtaurium. 



Kent gy het genoegen , dat erin gelegen is , de kennismaking 

 te mogen hernieuwen met bepaalde lievelingsbloemen , welker 

 tijd van komen en gaan u niet verrast en die ge een bezoek 

 gaat brengen, als zij weer op den aangewezen tijd jaarlijks 

 hun opwachting komen maken op de u reeds eigen geworden 

 plaatsen? Zoo komt in den tijd der vacantie omstreeks 't mid- 

 den van Augustus op Ampsen by Lochem een lief bloemenkind 

 logeeren in 't mooiste rosé jurkje, dat ge u kunt voorstellen, 

 't Is Erythraea centaurium, niet zoo heel algemeen in ons land , 

 maar toch in overvloed te vinden in de bosschen en duinen 

 van Kennemerland en op de Noordzee-eilanden , zoowel op 

 Tessel als op Terschelling en Ameland, en ook verder hier 

 en daar op grazigen zandgrond aan te tretfen. 



Terstond frappeert het sierlijke rosé sterretje, van een eenig 

 mooi rozerood, warmer dan dat der rozen, fijner en teerder 

 dan dat van Lychnis en Dianthussoorten, gevormd door de 

 vijfslippen der bloemkronen, wier zeer lange buis , wat groen- 

 achtig gekleurd , door de vijf lange kelktauden tot halverwege 

 wordt omsloten. In mooie regelmatige bijschermpjes staan de 

 bloemen op de toppen der gaffel vormig vertakte stengels, elk 

 bloempje met een fijn schutblad aan zijn voet, terwijl lager 

 aan het vierkante stengeltje hier en daar een paar tegenover- 

 staande gaafrandige zittende langwerpige blaadjes staan , waarin 

 ge vooral bij de benedenste een vijftal hoofdnerven duidelijk 

 kunt onderscheiden. Beneden zijn de bladen rozetsgewijze ge- 

 plaatst en zijn ze breeder en omgekeerd eirond. 



De vijf meeldraden in 't rosé bloempje , dat alleen in den 

 vroolijken zonneschijn en op den morgen u zijn sterretje ver- 

 toont, maar verder nog al gauw zich toevouwt, hebben de 

 eigenaardigheid, dat de naar buiten stuivende helmknoppen 

 na het stuiven zich schroefvormig draaien als een kurketrekker. 

 Tegen dat de bloeiperiode der enkele bloempjes is afgeloopen, 

 dus een dag of vier na de opening der knoppen, gaan ook de 

 kroonslippen wat schroefvormig zich samendraaien , eer ze af- 

 vallen en het lange doosvruchtje met de vele fijne zaadjes in 

 de twee onvolkomen hokjes verlaten. De stamper met zijn 

 beide fluweelachtige lobben en zijn knievormig gebogen stijl is 

 erg bewegelijk ten opzichte der meeldraden ; aanvankelijk sterk 

 ter zyde zich buigend komt hij eerst tegen het einde der be- 

 stuiving midden tusschen de helmknoppen staan, waarschijnlijk 

 om als kruisbestuiving uitbleef, nog bij autogamie heil te zoeken. 



