- 137 — 

 Wilde thym. — Thymus serpyllum. 



Het bruiloftsliedje, waarin het aardige duitsche meisje zingt van 

 Lauender, Myrth und Thymian 

 Das ivachst in meinem Garten, 

 doelt niet op onze Wilde thym, maar op de als sierplant gekweekte 

 Thymus vulgaris, doch alle lieflijke eigenschappen van die gekweekte 

 vindt men ook terug bij deze Thymus serpyllum, zoowel den fris- 

 schen arornatischen geur, dien blad en stengel bij de minste wrijving 

 afgeven, als de aardige groepeering en den milden overvloed, waarin 

 de sierlijke bloempjes voorkomen. 



De kleur zweemt iets meer naar 't paarse dan onze afbeelding het 

 voorstelt, maar wat overvloed van bloemen betreft, doet de werke- 

 lijkheid niet voor dit prentje onder. De stand der meeldraden treft 

 u dadelijk als iets bijzonders; de beide lange staan buiten het bijna 

 vlakke getande bo venlipje wijd uiteen en zelfs van de twee korte 

 meeldraden komen de helmknopjes nog boven het lipje uitkijken, 

 terwijl ge reeds met het bloote oog er aan kunt opmerken, hoe de 

 hokjes naar beneden uiteenwijken. Als gewoonlijk bij de Labiaten 

 is de stijl met zijn twee stempeltjes goed tusschen de meeldraden te 

 zien en 't vierdeelig vruchtbeginsel , beschermd door een haarring in 

 het kelkje, krijgt ge ook wel in 'toog. Mocht het, ook met de loupe, 

 in enkele der bloempjes van de saamgedrongen schijnkransen niette 

 vinden zijn , binnen het tweelippig kelkje met zijn drietandig boven- 

 en tweetandig onderlipje, dan bestaat er kans, dat ge 't zoeken daar 

 maar moet opgeven, want dat ge te doen hebt met een bloempje, 

 dat enkel meeldraden heeft. Deze Thym, een overblijvend heestertje, 

 wiens laatste stengelleden 's winters afvallen en sterven, is namelijk 

 polygamisch, er komen naast tweeslachtige ook mannelijke of vrou- 

 welijke onder de bloemen voor, in 't laatste geval zijn de meeldraden 

 door zeer kleine gesteelde knopjes vervangen of ontbreken geheel. 

 Plantjes, waarbij met al de bloemen dit laatste het geval is, troffen 

 wij ook wel aan, maar dan was 'tgeheele voorkomen van de plant 

 tengerder. 



De eironde kruiswijs geplaatste blaadjes op korte stelen zijn gaaf- 

 randig, maar hebben aan hun voet een fraaie wimpering van eenige 

 vrij lange witte haren, terwijl ook het houtige stengeltje, dat van 

 boven zijn karakter van vierkantheid verliest en zoo goed als rond 

 is, donzig behaard blijkt. 



Op zand-, duin- en heigrond vindt ge de Wilde thym, dezelfde 

 die in de oudheid op den Hymettus groeide bij Athene, en nog even 

 rijk aan honig als in den tijd, toen de Attische bijen dien in massa 

 verzamelden. 



