— 140 — 

 Ruige melkdistel. — Sonchus asper. 



Een distel, die erg steekt, is dit niet. Stengel, stelen en bloemen 

 hebben geen stekels, alleen de bladeren, die mooi gekroesd zijn, aan 

 den voet den stengel met groote ooren omvatten en wier zijnerven 

 in scherpe maar toch niet erg harde punten uitloopen. De plant geeft, 

 als gij haar verwondt, een overvloed van onschadelijk, wit melksap 

 af, en konijnen en ganzen eten haar graag. 



Als gij een mooi exemplaar van den Ruigen melkdistel , die 

 veel als "onkruid op bouwland, in den moestuin en ook wel langs de 

 wegen voorkomt, mee naar huis genomen hebt, en in een glas water 

 gezet, liefst na den hollen, gestreepten stengel onder vvater afgesne- 

 den te hebben, is het interessant na te gaan wat uit de vele knopjes 

 of wat daarop gelijkt, die in stervormige groepen bij elkaar zitten, 

 te voorschijn zal komen. In een paar dagen is daar heel wat aan te 

 zien. 



De dikke, stompe, als het ware van boven ingedeukte cvlindertjes, 

 die maar zeer kort gesteeld zijn , zijn werkelijk bloemknopjes. Uit 

 de grootsten daarvan ziet ge al spoedig van boven, waar de omwind- 

 selblaadjes wat uit elkaar gaan, een roodbruin pluimpje komen, de 

 buitenkant van de buitenste lintbloempjes, en na korten tijd opent 

 het zich tot een fraai bloemhoofdje met niets dan dergelijke gele, 

 tweeslachtige lintbloempjes er in, zooals midden in onze figuur te 

 zien is. 



De puntig toeloopende dingetjes, die op langere stelen staan, zijn 

 geen knopjes, al lijken zij er veel op. Het zijn uitgebloeide bloem- 

 hoofdjes, die nu bezig zijn alle zorgen aan de rijpende vruchtjes te 

 wijden. Uit sommige steekt van voren iets vuil geels, dat langza- 

 merhand verder vooruit geschoven wordt en eindelijk afvalt. Dat is 

 het bundeltje verwelkte bloemkroontjes ; deze hebben hun dienst 

 om insecten te lokken verricht en kunnen gaan. In de anderen, die 

 aan den top geheel dicht zijn, vindt ge niets dan de onrijpe vrucht- 

 jes, langwerpig, plat, in de lengte een beetje gestreept, op den top 

 met een ongesteeld vruchtpluis voorzien, en eerst nog helder geel 

 gekleurd. Later worden die vruchtjes donkerbruin, en dan slaat op een 

 geschikt moment het omwindsel zijn blaadjes geheel naar buiten en 

 naar beneden en krijgen de vruchtjes gelegenheid om, als vogeltjes 

 uit de kooi ontsnapt, het luchtruim door te vliegen. 



Dit alles geldt van de hier afgebeelde Sonchus asper, maar eigen- 

 lijk ook van Sonchus oleraceus , want deze twee gelijken verbazend 

 veel op elkaar, zoodat sommige botanici wel beide onder laatst ge- 

 noemden naam samenvatten en dan de eerste als een variëteit van 

 de laatste beschouwen. Van 5. oleraceus moeten de vruchtjes dwars- 

 geribd zijn, en van S. asper moeten de bladeren wat stekeliger, ste- 

 viger, glansrijker zijn en de ooren stomper en meer naar achteren 

 terug geslagen. Wie sympathie heeft voor onzen melkdistel kan hier 

 nog iets te ontdekken vinden. 



