16 



in gradu sexagesimo demum, quin etiam iii Scandina- 

 via supra hunc gradum, finem liabet *). 



Re vera autem pinetum praevalidum, (quod nos 

 dicimus „praevalirend") incipere ab altitudine 1000 — 

 1200 pedum, imprimis montes nostri docent, qui, quum 

 subito surgant e campo Suidnicensi et Reichenbachensi, 

 cujus altitudo summum 1100 pedes assequitur, pinetum 

 praevahdum occurrit, ut praecipue apud pagos, „Peters- 

 waldau" et „Langenbielau", ubi hac altitudine plani- 

 tiem terminari facile unus quisque suis oculis perspi- 

 cere potest. Aliis vero locis regiones non tam distincte 

 separatas videmus, quam in territorio nostro, quo 

 nullus transitus fit. Itaque eo majore jure iilam alti- 

 tudinem planitiei finem statuere mihi videbar, quod 

 aliis in locis, quibus montes, multis promontoriis prae- 

 missis, leniter atque paullatim ascendunt. Quae causa 

 fuerit, cur hae regiones in alia conmientatione bota- 

 nica aliter definitae sint, et in inferiore Pini Pumilio- 

 nis fine, ubi montes valde procliviter ad cacumina sur- 

 gunt, omnes jamdudum convenerint. In montibus vero 

 nostris, quamquam supra altitudinem mille pedura 

 silvae frondosac atque contiuuae occurrunt, tamen non 

 injuria me dicere posse duxi, finem superiorem silvae 

 frondosae praevalidae mille pedes non transgredi, quod, 

 quum rarius obveniunt, tum, si pinetum respicis, pa- 

 rum late patent. 



Itaque habemus in montibus nostris duas regiones, 

 quae sunt: 



1) Regio planitiei (Regio frondea) — 1000', 



2) Regio montana (Regio pinea) 1000—3160', 

 quas nunc acuratius explicare conabor. 



1. Regfo planiiiei (Regio frondea) — 1000'. 



Haec regio, quum parvum altitudinis spatium con- 

 tineat, tum parum in latitudinem patet in nostro terri- 

 torio, quoniam maxima territorii pars plus mille pedes 

 alta est. Orientalis enim tantum pars, campus Suid- 

 nicensis etFrancosteiniensis, illam altitudinem non trans- 



*) Berghaus, physikalischer Atlas. 



