15 



cet, zonam arborum frondentium plus 1900 pedes com- 

 prehendere. At vero notandum est, Silesiam provin- 

 ciam ex supra memorata botauico-geographica distri- 

 butione zonarum propius abesse a fnie septentrionali 

 zonae silvae frondosae, quam a meridionah, quod prae- 

 ter situm geographicum demonstrat, quod medio ca- 

 lori Silesiae, quum hujus zonae calorem 6 — l^*' Cels. 

 esse statuant ^), summum 8 ^ Cels. tribui potest. 



Inde quoque intelhgi potest, cur in omnibus bo- 

 tanico-geographicis commentationibus de Silesia scrip- 

 tis superior tinis regionis silvae frondosae infra 1900 

 pedum positus sit^). Fines superiores enim 1900 pe- 

 dum assequitur haec regio demum, in terris, quae ma- 

 gis ad meridiem vergunt, ut in Austria, in Bavaria 

 meridionah cet. et quanto longius progredimur ad 

 septentrionem eo, magis descendunt, dum silva fron- 

 dosa raro occurrit, denique plane evanescit; quo ma- 

 gis vero ad meridiem venimus, ad eo altiorem finem 

 ascendit silva frondosa. Fagus silvaticaL. enim apud 

 Romam non nisi in superioribus montibus provenit, 

 ut in monte „Artemisio", „Genaro", in Hispaniae pro- 

 vinciis, inCantabria, Arragonia^ Catalonia, inPyrenaeis 

 montibus in regione subalpina et alpina tantum ^). 



Sed ut hneae caloris (i e. Isotherme, Isochimene, 

 Isothere) paribus intervallis non distant a gradibus 

 latitudinis septentrionahs, ita finis silvarum frondosa- 

 rum his gradibus non terminatur. Ut Fagus silvatica, 

 quae prope Regimontium (qui locus est sub gradu55. 

 latitudinis septentrionalis) evanescit^), occasum solis 

 versus usque* ad meridiunalem Norwegiae partem et 

 ad Scotiam (Edinburg) progreditur, orientem versus 

 assequitur in Caucasia terra gradum tantum quadra- 

 gesimum tertium. Addam, quod Quercus, quum in Si- 

 lesia ad montes non ascendit, quos Fagus silvatica, 

 multo magis in septentrionem penetrat, quam haec, et 



*) Meyen, Pflanzengeographie, pag. 264. 



•) Milde, Die Verbreitung der schlesischen Laubmoose nach 

 den Hohen (Eingegeben bei der K L. C. D. A, 1861, am 18. April). 

 M, Elsner, Synopsis florae Cervimontanae, dissertatio. 



*) Don Mariano del Arno, Mem. acad. de scienc. de Madrid 

 1861. V. 347. 



*) Caspary, Ueber die Flora von Preussen, Konigsberg 1863. 



