Wnl'itl llit-csclici.l.'ll. Irrwiji dr ccl'sf.' met liet in dr rrlli ■li i .| i-rlii illirii watri' Zrtllirrl 

 Vdl'hlt. hoiir in willrr n|.,-cli.sfr s;d|M'1riZinv. /,\v;i vrl/lirr rn |ilins| ilinr/inv Z( Mltrh ont- 



vail-t dr planl >\r s/i/rsfnf^ :>nnrh'H j>/n,sj,hnriis, Wrikr /ij idi- i It tot lirt Vornirll Van 



riwitstnllrn. waaiinrr zij wrrr nii'uw pidtoplasnia d(irt untstaan. Kriitr v lin-ssliiHeii 



vonr <U' |,lant zijn. I.rhalvr di> Ix.vm-eudrin.lr, no- : kalinin. ralnnni. inaynrsi ai 



ijzrr. t.M-wijl rianur andriv stiillrn v(m,i' sunnni-r pianlrn voi.cirrli- kniinrii zijn. 

 d,,rli ddi.r and.ac unHirrrd knnnrn w.n-.lm. llrt zrtinrri rn dr ri\vi1sl,irrrn nn Irvrivii 

 <\r plant tiai.Irrlr dr n r, „„ |st(illrn tnt Vurnnn.l! van rrlsldk (.k rrllninsr. drrli wnrdrll 

 tril drrlr als rrsrivrsti irirli i i|.L!rsta|)ri.l. I Irl zrtinrrl. dat (Uioplrshaar is. Wnrdt 

 daai'diii i'rvM in siiikrr (.in-rzrt. rn -aat in dirii torsfand van crl trk crl. (.111 in lirt 



zaad. in kiH.iIrn. in lirt i- rn diclit Mj knn|.|irn. Wi-rv in zrtinrrl nf 111 aiidrre 



stnllrii tr vrrandririi. Mr Assimilufir hrslaat diis liirriii. dat iU' |.lant anrr-anisrlir 

 stnllrn r|ilirrliit. rn Zr nnizrt in (.l-ailisclir. waaillil ZIJ r|,-rlMin\vd is. Daar lU' 

 lidVrll-rnnrlildr stnllrn dncl' ,\r |.lantrll Vi .(irt.lllicild aan dril -rund rllttnikkrll 

 wurdiai. rn drzr dlis tril laatstr zrll Wordrll nil-r|)llt. ZiM, liHirtrii zij diinr liriiU'stillg 

 aan drn -mud wnrdrii tn,-rvornl. 



Eriiiiiv |ilaiitrn. Ac z,l!. vlrrsdirtriidr. zijn in staat virrscli tr vrrtrreii, voornamelijk 

 in den Vdnn van klrinr insekten. Met zekrrlirid is nilunnaakt. dut zij voor liaar 

 leven niet, maar alleen voor hare voortplant ini; (ii-iianiscli vuedsel noodig liebben. 

 Zij brengen, na voeding met vleescli, meer zaad vrrit. i>\' liidotere korrels, en de uit 

 deze zaden voortgekomen jilanten zijn for.sclier ilan dir. wrIkr ontkiemen uit korrels 

 van individui'ii. aan wrIkr r|izrltr|ijk alle vleesrlivrrding nntlKindrn werd. Bij ons 

 zijn de Zonnedauw, lirt Ülaaskiiiid rn liet Vetkriiiil hrkriidr virrsriietende planten. 



3 Vochtbewegmg in de plant. 



Zooals wij zagrii. lirrtt dr |ilant watrr nrodig mn haar lirhaani op te bouwen: 

 zij verlie.st erhtrr (ink vrri van dir vk.ristof duur transjiiratir rfveixlamping. Het kurk 

 en de cutirnla drr hladrivn hrsrlmttrii dr hdiiiiirn trgrii al te groote verdamping. 

 Verliest eene |ilant. hijv. in waimr zdimas. duur vrrdam|)iiig, meer water dan baar 

 werd toegevoerd, zoo gaat zij te gronde. Het water wordt door de lijne wortel- 

 baartjes opgenomen, en stroomt vandaar door het jonge liout en door de boutvaten. 

 Het gaat dan verder van cel tot cel, en de hoogere deelen ontvangen steeds nieuw 

 water van de lager gelegene. De celwanden hebben namelijk de eigenschap vloei- 

 stoffen door te laten, hetgeen men osvinse noemt. Door deze eigenschap van den 

 celwand ontvangt de cel, die te veel water verloren heeft, nieuw water van de 

 naastbij gelegen cellen ; en zoo heeft van .de worteltoppen tot de bladspitsen eene 

 voortdurende strooming van water plaats. 



Men heeft aangetoond, dat de fijne wortelliaren een zuur vocht uitscheiden, dat 

 de minerale bestanddeelen van den grond oplost. De op rotsen groeiende lagere 

 planten, die steen doen verweren, kunnen daarvan tot voorbeeld strekken. 



Vele planten «bloeden" in 't voorjaar, d. w. z. zij laten bij verwondingen, of ook 

 wel in normalen staat, groote hoeveelheden water naar buiten vloeien, dat, zooals 

 door proeven is aangetoond, meestal onder groote drukking staat. 



Men noemt deze drukking worteldrukking, omdat de wortel liet sterk opgezogen 

 water steeds met eene zekere kracht naar boven perst. De worteldrukking is zeer 

 aanzienlijk bij don Wijnstok, den Berk, den Eschdoorn, de Zonnebloem, de Ta- 

 bak, enz. 



