IX 



Do Lladorou dor vneosto inlieernsrl,e ge^vassen /.ju ietwat sapjng enauien sltvhls 

 ,^..,1 '','„, I.H,_, l,la,l,.ren ovenvint..n.n.Vnur>neer winters :zyzunMeiarht,g. 

 IMant.'ii nut /ulk( hUd.'ivn noemt men alti.jd-gToene-i.ilanten. 



Fis. 44 lUad ■san l'i^ W In d 

 den geonrdi n w \\a \ < i.iiidc idi 



47 t rit; 4-, n steun TiK 4S n st.ninldaad- 

 - dev W.iadies der licip les en ranU % d en\t 

 ZiumK 



De blMleren Her meeste planten zijn zeer oevoelig voor lieht, en sluiten zich in 

 „i.r,,. : om zich in lH,t tcht wee,- te openen, een ve..chynsd. waaraan me., den 

 „aan, va., pla.üenslaap gegeven heeft. Van vele uitlandsche soorten sluiten zich e 

 hlade..en bij aanraking. V^n de inlandsche planten vertoonen de bladeren van Klave. , 

 Klavei-zuring, Acacia's enz. duidelijk slaapbewegingen. 



Naar gelang van hun stand aan den stengel noemt men de bladeien t ,en 



orltaanl als^ twee blade,-en op dezelfde hoogte van den stenge «g---' ^[- 



staan en al de bladparen in hetzelfde vlak liggen; ir«^smjs, als e k bladpaai met het 



d!a op volgend een kruis vormt (Fig. 49) ; Jcrans.i)s, als 3 of meer bladeren op deze fde 



o^e aan^den stengel staan (Fig. 50). Staan de bladeren «P -schillende hogten 



dan noemt men ze verspreid; vei bindt 

 men hunne aanhechtingspunten, dan be- 

 schrijft men een spiraal, die soms her- 

 haalde malen om den stengel gaat, vóór 

 zij het blad bereikt, dat recht boven 

 het blad staat, waar men de spiraallijn 

 begon. Men geeft dezen bladstand aan 

 doo.' eene breuk, waarvan de teller het 

 bladstand u.au»..uu. aantal malen aangeeft, dat men om den 



sten-el oeoaan is. en de noemer het aantal bladeren, dat men ontmoet heeft. Bijv. 

 de bladstand is bij de Linde en den Iep i/„ bij den Els en den Berk Vig, bij den 

 Eik en den Populier 2/g, enz. 



Haren, trichonten. 



Ha.-en zijn aanhangsels der opperhuid en behoorden dus eigenlijk bij de Anato 

 mie der plant besproken te worden. Wij vermelden ze echter reeds hier, omdat 

 zii als uitwendige bekleeding der plant even goed als «uitwendige organen be- 

 schouwd kunnen worden. Haren kunnen aan alle deelen der plant voorkomen, 

 zoowel boven als onder den grond. Gewoonlijk zijn zij zeer talrijk, en bescher- 

 men dan het plantendeel tegen verdampmg, koude en te sterken zonne- 

 brand. Men onderscheidt verder nog brandharen, die een licht afbrekenden top 



OuDKliASS, Onze Flora. 



. 49. Kruiswijze 

 bladstand 



