VI 



nf s|iruil. \\.uil\jn (Ie lin- , )litnlit\vikkc|< Ir l)hl;|.||cs dirlit n|, clkaai' lii^-cil. dl liet 

 IM>,- ZiM.| kdllc t.ikr. -kit .k> .IS VHM <lcli knop v.H'IMl. nlMshiitcli: liircstal hrrlt ,Il> 

 knoji (M.|, ,.|- nl ]M.cl\(,||ill-r -(Mklillitr v;ili -crilip- -inntlr. .Men nii, Icrsclicii It aail 

 .■(Ml tuk .Icii cilKlklloi.. >inmiui f,'run>,<Uis. en ,!,■ /iikli(.|.pcii of ()ksriklin|i|i.Mi. of^mimr 

 > ^.K /"/-/- 1'^ — ,.,, .In„l,.n v„l,ln,.n,|,. :,;,n.wal 



/Jlk > ■' A (■.■„.,.,. Im. kl unrdt. Dr ,.,n,lk„u|,|„.n .linnM, 



/,H / ^'^ ] ' ■ ] '"' v.rk.n,,,,. van sfan, .■„ takk.u. ,1. /.„kun,,- 



«^ W^ ^^ ^ '■" "V.Twint.n.n. /„n In^k-kt ,Un,r l,ar.l.. „1.1 



•J l^ '-V nr,„,|i,. hki.lnvii. ,\u' II stal Inlnarhtig en 



:'''ig. 12. Ontwil<lieliiiff van een eindknoii van lirliaanl zijn ; ili'Zi' lilai liTi'll lirrtt'li kilt ilisi'lllll)- 



den esch. Ondei' de zijknnp ziet men liet lid- . ' i i i ■ i 



teeken van het blad, 'in welks (ikvl de kn.ip '"'H «'H I H'sclinttcll de Zacliti' likiailjcs lli ileil 



/„•l, untwikkrlde |^|„,|, ,,,^,.,1 ^,„.,1^ ,,,, |^,,||,||,^ 



In lirt \(Mii|aai. wan i de iiunincn nitkinpcii. zwelt <\f knn|i. en weriit de kuop- 



seliiilihcn al . de kn(i|.av neemt in leii-te t(M' en niitiilneit liladeren (Fig. 12), ofbloemeii, 



el' lieide. die i U in den kiiii|i aaiiwcziii waivii. Ken knii|i is in staat, eene niemve 



plant V t te lueii-eii. -eli|keiide ..|. de ii dei|,laiil. Ken takje met ééii of meer 



kiH.|i|ien. <.|i passenden li|d. m het vnurjaai- n\- in iU-n JHTlst. algesnedeii ,'ii inden 

 grond gestiikui. ol met den tak van eene iiaiiwverwaiite plant kniistmatig in vef- 

 biiiding gebracht, kiijgt weitelt|es ut' vergnieit met den vi-eemilen tak, ontplooit bla- 

 deren en bloemen, en wnnlt daaium vour de kunstmatige vei'nienigvuldiging ge- 

 bruikt. (vStekken, ocuieeren, enten, markntteeren. enz.). 



Gewoonlijk zijn de knoppen, die later hlnemen ihagcn. dikkiT dan de bladknoii- 

 pen, <lip slechts een aanleg van eene hehladerde luet lnTheigeii : een gi.'üelend oog 

 kan ze aan onze ooftbooraen reeds in den heiist van elkaar (inilerscheiden. 



Aan oudere plantendeelen, ja zelfs aan wmtels. vurmen zich dikwijls toenillir/e of 

 adcentief knoppen, waaruit zich liehladerde Inleii (Hitwikkelen, bijv. Iiij zg. kop- en 

 stoknitslag der b(M,meii en hij de wortelloteii der pepulieren. 



Eindelijk underscheidt men nek nog slapende knoppen, die oikIci' de schors 

 liggen en zicli eerst iiiitwikkelen. als het boven hen staainle asdeel verleren is 

 gegaan, eni ilaardnor de [ilaiit voor ondergang te redden. 



Als kiHippeii aan oiideraardsche stengeldeelen noemen wij de oogen aan knolli'ii. 

 en de liroedholleljes of klisters aanhollen. Ook de br.iedkno||el|es in de liladoksels van 

 vele planten (oraii|edelie. soorten "van look. tandkriiid) zijn knoppen, gepkiatst op 

 dikke, ronde worteltjes, waarin voedselvoorraad opgehoopt 'is. 



Het blaü. folium. 



De min ol' meer vlak uitgespi'cide Ijladereu zijn de aanhangsels van stengels en 

 takken. Men onderschei.lt : '" 



1. de kieinbladeH ot' zaad lolihen. en/i/lcdones : de eerste ijla. leren van eene kiemen. Ie 

 plant, die er meestal anders nitzi.'ii dan de latere; 



2. de schubben aan wortelstokkeu, de hiopschubben, de ivklcn .Ier b.jllen : 



3. de schutbladen, brdcteae, aan den voet der bloemstelen, die als bloeniscliecde dik- 

 wijls een verbazenden omvang hebben ; dikwijls zijn ze, evenals de bloemen, zelve 

 gekleunl : 



4. de loofbladeren of bladeren zijn, naast den wortel, i.le voornaamste voedingsor- 



