•A^ 



Latlnir 

 (i-. '.11', 

 [uuir zijr: 

 tamelijk 

 lichtgele 

 Europa j. 



i'. -eic wikke. — l'l. IC), 

 ■il (viijiikkig, niet 1 of 2 

 I M ■!;( 'SI litst. Steiinbladeren 

 I kuiten. lossfMi tros van 

 shM,tiuM<len, (in(u-uelieel 



v/s pnitni^ls L. — Vel.i-lathenis. Iatliei-iis. -ele lii 

 — Slcii-cl zachtliniin. :!0— lUO cM. laii.u. Ilhuh 

 iiikcii i/ii een ciiiiliaiik. I'.kiadje.s laiicetvnrniiL;:. liji 

 gToiit, lajlvuniii-. Dl' km-e hineisteleii diM-vii ( 

 bloemen. '-4. Op Mirhti-v wcikmdcii. in hai^vn. aa 

 gemeen. Llloeit in .Inni i-n .Inli. 



Orobis L. Wnudenrt. 



Vnoi;jaai'.s-kitlierns. latliems, v(joi;jaars-wou(lerwt, wouderwt. — 



■n-cl kaak :!(!— 40 cM. lang. Bladeren 2- tot 4-jukkig ; blaadje.s 



spitst, lijn-gewimperd. Bloeisteel 3- tot veelbloemig ; bloemen 



Overal gemeen in bosscbeii van Midden- en Noord-Europa. 



urg gevonden. Bloeit in April en i\lei. 



Zwai'te latherus, latherus, zwarte wouderwt, wouderwt. — 

 ail— 100 cM. lang, vertakt. Bladeren 4- tot 8-jukkig; blaadjes 

 uigwerpig-eivormig, aan de onderzijde 

 blauwgroen. Bij het drogen wordt de 

 ilant zwart. De bloeisteel is langer 

 dan lil' likideren, en draagt een korten 

 tros van [lurperen, later blauwe bloe- 

 men. ü|. Gemeen in droge bosschen 

 van Midden-Europa. Bij ons enkel in 

 Limburg en bij Nijmegen gevonden. 

 Bloeit ia Juni en .Juli. 



PiiASEOLUS L. Boon. 



Fig. 74. Gewone boon. 



Phaséolus vulgdris L. — Gewone 

 boon, boon, witte boon, gewone witte 

 3. Zwarte uoiuierwt. '>oon, brulne boon, slaboon, heereboon, 

 spersieboon, prinsesseboon, snijboon. — 

 Fig. 74. — Stengel windend, 30 cM. — 3 M. hoog. Bladeren drietallig. Bloemtrossen 

 korter dan de bladeren, met weinige, geelwitte, roze, of bleekviolette bloe- 

 men. O- Oorspronkelijk uit Indië, wordt deze plant thans algemeen verbouwd in 

 vele verscheidenheden. 



Phaséolus multiflónis Willd. — Pi'onker, pronkboon, turksche boon, boon. — Tros 

 met vele, bloedroode bloemen. Uit Zuid-Amerika, eveneens overal verbouwd. 



Familie Amygdalaceae Amandelachtigen. 



Boomen en heesters van het noordelijk Halfrond. Bladeren enkelvoudig. Bloem met 

 5 kroonbladeren en tahijke meeldraden ; bloembodem komvormig, niet met het 

 vruchtbeginsel vergroeid. Vruchten vleezig, met een steen, waarbinnen één, zelden 

 twee zaden. Deze familie omvat taliijke soorten, waarvan niet weinige om hare 

 smakelijke vruchten in talrijke verscheidenheden gekweekt worden. 

 Ajiygdalus Trn. Amandel. 



Amy'cfdalus communis L. — Gewone amandel, amandel. — ■ PI. 17, fig. 93, a. b. — 

 6—10 M. hoog. Bladeren langwerpig-lancetvormig, gezaagd. Bloemen kort gesteeld, wit 



