13 



l>l:i 



Dr 



ilisrli 



.mI. 



en laat iii i 

 vodi'al in ^1' 

 de vruchten 



Rubus friiti 

 brnnnncl. lu-; 



'^1 

 rdt het 

 u^ |{chl 

 iil)es. \ 



slaat 

 1. wij. 



ik ,ü( 



■scii 

 Mei tot All 



hoss 

 j,ustu^ 



lij nekweekle exemplaren som 

 len hloemliodem los. Ol. In d 

 hi'eid en algemeen. Bloeit va 

 hakende frarnhozensap bereid. 

 — Gewone hraambes, gewone braam, hi'aam, gi'oote braam, 

 aambezie. — PI. 21, lig. 113. — De houtige, 1—3 M. hooge 

 [ikantig, stekelig, en voi'mt dikwijls zeer lange loten. Bladeren meestal 

 .j-hladig, dniilelijlc gerimpeld, aan de bovenzijde groen, aan de onderzijde min ol 

 meer grijsharig. Bloemen wit. of bleekroze : vrucliten blauwzwart, eetbaar. %. In 

 geheel Europa, behalve in het hooge Noorden en in de hooggebergten, in bosschen 

 en heggen, gemeen. Bloeit in Juli en Augustus. 



A a n m e r k i n g. Rubus friiticósus verschilt, naar gelang van de standplaats en van 

 den bodem, zeer in uitwendig voorkomen ; de vorm der loten, bladeren, stekels, 

 borstels, haren, pluimen, enz. vertoonen allerlei afwijkingen, die onmerkbaar in elk- 

 ander overgaan. De onderscheiding van de daardoor ontstane verscheidenheden van 

 R/ihii^ fn(fir,Uii.'^ is hepaalil ontaard in een botanische «sport" tot het maken van 

 «soorten"', waarvan het aantal grenzenloos genoemd kan worden. Weihe en Nees 

 hebben + 5U «soorten" van Midden-Europeesche bramen onderscheiden, terwijl 

 J. MüLrER er 236 fabriceerde ! Wij gelooven, dat streng wetenschappelijke botanici 

 aan zulk werk geen bijval kunnen schenken. 



Rubus cdesius L. — Dauw-braambes, dauwbraam, blauwgrijze 



~"\iy/i^W r) braambes, braam, braambes, brombes, brummel, braambezie, 



'* "^ doorn. — Fig. 90. — Stengel laag, bijna kruipend. Bladeren 



' meestal 3-bladig. De weinige, witte bloemen staan in losse 



7>v pluimen. Vruchten sterk blauw berijpt. ü)-. Bijna in geheel 



' Europa, aan berghellingen, tusschen kreupelhout, op ruigten, 



enz., moeilijk uit te roeien. Bloeit in Juni en Juli. 



San(tUISORBA. L. Sorbenkriiid. 



Saiif/idsurha ofpdnaJis L. — Gewoon 



sorbenkruid , gemeen sorbenkruid , 



sorbenkruid. — Fig. 91. — 60—90 

 Fig. 90. Dauw-braambes. cM. hoog. Bladeren meest alle wor- 



telstandig, met 4—6 jukken en een 

 eindblaadje. De blaadjes zelven gezaagd. De stengel draagt 

 de donkerroode, langwerpig-eivormige, gedrongen trossen op 

 lange stelen. '-2|. Op vochtige weilanden, vooral in heuvel- 

 en bei'glanden van Europa gemeen. Bloeit van Juni tot 

 Augustus. 



Sanc/uisórba minor Scop. — Pimpernel, gemeene pimpei-nel 

 sorbenkruid. — PI. 21, fig. 114. — 30—50 cM. hoog. Gelijkt ^.-^^ gj sorbenkruid. 

 op de vorige soort, doch is kleiner. De gedrongen trossen 



of hoofdjes, naar onder uit mannelijke, naar boven uit vrouwelijke bloempjes 

 bestaande, zijn in den aanvang groen, doch worden later roodachtig. 0|. Op droge, 

 steenige heuvels, voornamelijk op kalkgronden, wijd verbreid en algemeen. Hier en 

 daar als veevoeder verbouwd. Bloeit van Mei tot Juli. 



