00 



,. diiivclskhiiiw. S(. .Tdiisknii.l, k(,nrls\vni-((']. — Pk 2S, 



-. Wnrlclslnk k.ilf ril ,|ik. ill 1 II |\V( .itcls Wc.LI-dl, ikcl I, 



viKiaiili- rickcii.l. Sicii-vl iv,-|, fnvcivimk -r-n.cHk i;ki<l( 

 lihiad|rs kiiHvtvdiiiii-. .ui'laiHl--('/aa-(k l!ln,.||i|,|,.s inzr 



,1|. cilMljillllliirii vnvrlii-.k ■>:. In liclltr liOssdM'li. 

 fiiiii.ai. v(i(liti-r kiviipcIlM.s.lijrs en kiii-s (h.V(m-s van .uvIiim'! lMin.|,;i. z,,. 

 Jilncil ill .liiiii en .liili. Dr w.iitclsldk NvuMit als kranipsliliciMl m kalnire 

 zeer gejuezen. — Onze kallen n.illeii zicli liaarne (i\cr valciiaaiiplanlcii. 



('ENTRAXTIirs D. ('. Spni,rhlnn,l. 



Centrmfhii^ rnher \) ('. - Sp.Hirlilocni. - l'l. t>S. 11^-. ].>_>. .^- : 

 hoog, kaal. mei ei- (ol laiieelvormige. gaaliaiidige. nk getande hiad.' 

 rooil. met sleelits één meeldraad, eene slanke kelkbuis eo eene kleim 

 aan liaar voet; zij vormen dichte eindpluimen of -tuilen. 0\-. Op sl( 

 in de landen grenzend aan de Middellandselie-Zee. hi Aliilden-Mnri 

 sierplant in tuinen gekweekt, wordt zij om haai' lidiiiiisaii doiJi- avmid' 

 opgezocht. Bloeit van Juni tot September. 



Valerianella Tm. Vdihla. 



Vulrri,nn'l/,i nlifnrni Mncli. — Gemeene veldsla, veldsla, gvwoiie vddsla, langoorde 

 veldsla, korensla, kuornsla. walsla, veldkrop, witmues. kleeruogen, spi'inkliaaiikruid, 

 vet, vettik, vette koes. — PI. 29, tig. 153. — ■ Een laag, lU — 20 cM. hoog, aan den 

 wortel vertakt en herhaaldelijk gevorkt kruid. De bladeren vormen een wortelrozet, 

 staan aan de stengels kruiswijs, en zijn langwerpig-spatelvormig. De blauwwitte 

 bloempjes vormen kleine, dichte eindtuiltjes. O- Op bouwland, langs wegen, tusschen 

 het gras, algemeen door geheel Europa. Veldsla wordt vooi' de tafel in tuinen 

 gekweekt. Bloeit in April en Mei. 



Familie Dipsaceae. Kaardeachtigen. 



Kruiden, of heesters, met kruiswijs-staande bladeren zonder steunbladeren. Bloemen 

 in eindelingsche, door een gemeenschappelijk omwindsel omgeven hoofdjes, met schub- 

 ben, of haren, op den bloembodem tusschen de Itloempjes : elk bloempje met een 

 eigen omwindseltje of «buitenkelk". Eene kleine, liijiia iiilsiuitend over den gematigden 

 gordel der Oude Wereld verbreide familie. 



DiPSACLis Trn. Kaardehol. 



Dipsacus syhéstris Huds. — Wilde kaardebol, kaardekruid, kannewasscher, wilde 

 kaarde, kaardebol. — PI. 29, fig. 154. — Stengel 1—2 M. hoog, stekelig ; bladeren 

 ongesteeld, gekarteld-gezaagd, met onbehaarden, of hier en daar stekeligen rand, 

 middi'lcrJKMiiilc den sicii,i.;i'l met hnnne breede bases ineenloopend. Bloemen bleek- 

 lila. Ildofdjes eerst linl-. later rolrond. Schutblaadjes buigzaam, met een rechten 

 top, langer dan de bloemen. 0. Op ruigten, aan weg- en boschranden, over Zuid- 

 en Midden-Eui'opa verbreid ; bij ons ook algemeen op drogen kleigrond, aan dijken, 

 langs slooten, enz. Bloeit in Juli en Augustus. 



Dipmcus Fullónum Mill. — Weverskaarde, weverskaardebol, kaardebol. — Deze 

 soort heeft stijve, aan den top als haken omgebogen schutblaadjes, is in Zuid-Europa 



