vciiusspicgel. vn)ii\vcs[.R-vl. kaïiiviiuhl. i:iontlilneiiiii;e kaïitvriiclit. — PI. 40. lig. 

 211. — Steii-vl wijilvci'fiikl. I.-.— L>r. r.VI. Im.ig: de ,HMlcistc lakkm li.'l Luigst. lUa- 

 dereii kngweriiig, «Ie kigvrr uiiigckcnd-ciidiHL niiicinm alzoiMlnlijk, kiduii stcrvormig, 

 Ml, 't (Vil ' kui-lr huis. pui|M_T-viulct. O- MhMcii- Knrn|,a. nnk liij mis zeei' algfiiieen ; 

 liissriicn liet k.iivii. op zaii(lgrüii(i. Dioril van .liili tof in Wmi limfst. 



Familie Ericaceae. Hcidcachtigcn. 



Slniikcn. nl' iKiinnachtige lieesters, met gaarramiigr. ,il' gelande, enkelvoudige bla- 

 deren, i'.ldi'iiien meestal hangend, tot Icorte trossen vereriiig(k Vi-ucht een doosvrucht, 

 ot een hes. «iruote üunilie. vooral ovei' de gematigde en kouder,^ gordels verbreid. 



Onderfamilie Vaccinioideae. Bosclibesachtigen. 



VacC'INIUJI ].. Boxrhhrs. 



Vdci-hiiiiDi Mi/}iil/)is L. — lüauwe boschbes, boschbes, gewone boschbes, waldbes, 

 krakeliies. pnilelhes. Iilauwlies. bikbeeren, waldbeeren, keutelbeereu, bleeken, klokke- 

 beien, blauwe boschbezie, walbes. — PI. 41, lig. 212. — 15—30 cM. hoog, metreeht- 

 overeindstaande, kantige, groene takken, eironde bladeren, boli'onde, groene, llauw-rood 

 gekleurde bloempjes en zwarte, blauw-bei'ijpte, zelden witte bessen. %. Over geheel 

 Europa vei'breid. in hoog gelegen bosschen ; in Znid-Knrojia alleen (i|i de bergen. Bloeit 

 van Mei UA .limi. De bessen, die in Juli en .Vugnstus riJiien. woiilen gegeten, dienen 

 tot het bereiden van eene likeur en zijn een onsclmldig middel voor liet kleuren van wijn. 



Vaccmium uliginósum L. — Rijsbes, waterbes, veenbosclibes, stronkbes, boschbes, 

 zwarte boschbezie. — PI. 41, fig. 213. — 30 — 120 cM. hoog. Gelijkt op de vorige 

 soort, maar heeft ronde, steviger, houtiger takken. De geheele plant is meer grauw- 

 groen ; de bladeren omgekeerd-eirond, aan de onderzijde blauwgroen. Bloemen 

 kleiner, wit, of roodachtig. Bessen zwart, blauw-berijpt. 0|. Noord- en Midden-Europa, 

 in vochtige bosschen op de bergen, op heigrond, in moerassen. In ons land zeldzaam, 

 in lage venen. — Bloeit in Mei en Juni. De bessen worden voor dezelfde doeleinden 

 gebruikt, smaken echter flauw. Vroeger meende men, dat ze bedwelmend werkten. 



Vaccmium Vitis iddea L. — Roode boschbes, vossenbes, krakelbes, iiondbes. 

 beerenbes, roode bleeken, boschbes, roode boschbezie, hondsbes, roode krakelbes, 

 roode krakelbezie, hondsbezie, beerenbezie. — PI. 41, fig. 214. Nederliggende, sterk 

 vertakte, slechts 10 — 15 cM. hooge struik. Bladeren altijdgroen, omgekeerd-eirond, 

 aan de onderzijde met donkere stippen, aan den rand naar beneden omgekruld. De 

 witte tot vleeschroode bloemen, met vooruitstekende stijlen, vormen korte, hangende 

 trosssen. Bessen eerst groenwit, later scharlakenrood. ü|.. Noord- en Midden-Europa, op 

 drogen moerasgrond, op heide en in bo.sschen in gebergten, in Zuid-Europa alleen 

 op hooge bergen. Bij ons zeer veel in hooggelegen bosschen; weinig op heidegiond. 

 Bloeit in Mei en Juni. De aangenaam zuur smakende vrucliten worden ingemaakt. 



Vaccinium Oxycóccos L. — Veenboschbes, boschbes, kroozen, kreuzen, veenboschbezie, 

 veenbei, veenbes. — PI. 41, fig. 215. — Slank heestertje met kruipende, tot 30 cM. 

 lange stengels en draaddunne. liggende takken. Blaadjes altijdgroen, langwerpig- 

 eirond, toegespitst, met naar lieneden miigekrulde randen, aan de onderzijde bleekgrijs. 

 Bloempjes stervormig, langgesteeld, knikkend, licht purper, met teruggeslagen slippen, 

 diep gedeeld. Bessen rood, zuur. üf. Noord-Europa, in turfmoerassen, zeldzamer op 

 hooge bergen van Midden-Europa. Bij ons vrij algemeen op lagen veengrond. 



