157 



klokvonnig, groengeel. Bessen rood. Qj. In West-Azie 

 als groente in 't groot verbouwd. Verwilderd komt dt 

 en op zandgrond voor. Eloeit in Juni en Juli. 



Miiscli ; tlians 

 it soms in ui 



dgemeen 

 e duinen 



Fritillaria L. Kievitsbloem. 



FritiUiJrla MeWti/ris L. — Kievitsbloem, kievitseieren, kievitje, wilde tulp. — PI. 08, 

 lig. 371. — Stengel 15— 3U cM. hoog, met drie of vier lijn-gootvormige, verspreide 

 bladeren en eene overhangende bloem ; deze is bleekrood, of geelachtig, met donker- 

 roode, vierkante vlekken. % Midden-Europa ; verspreid ; op voclitige weilanden ; niet 

 zeldzaam. Wordt veol gekweekt als sierplant. Bloeit in April en Mei. 



Tl-lipa ïrn. Tidp. 



Fig. 313. — 

 eene enkele, 



Tiilipa si/lirsfris L. — Bo.schtidp, tulii. wilde tulp. 

 cM. hoog, met 1 — 3 lijn-lancetvormige bladeren < 

 bloeien overhangende, gedurende den bloei rechtovereind- 

 staande bloera. ül. Zuid-Europa, Istrië, Kroatië en Midden- 

 Europa. Op beschaduwde weilanden. Bij ons alleen verwilderd 

 om oude kasteelen. Bloeit in April en Mei. 



Tiilipa Gesneridtia L. — Tuintulp. — Is de in West-Azii' 

 inheemsche, thans algemeen gekweekte soort. 



(tAGEa Salisb. Geelster. 



Gdgea liUea Schuit. — Boscligeelster, geelster, gele Gagea. — 

 PI. 68, fig. 372. — Bol vast; stengel 15—30 cM. hoog, met 

 een enkel lijn-lancetvormig blad, dat aan de spits plotseling 

 mutsvormig saamgetrokken is. Bloemstengel onbeliaard, met 

 1 — 3 goudgele, van buiten groenachtige bloemen. %. 

 Midden-Europa ; tusschen ki-enpelhout en in bossclien ; ver- 

 spreid; meestal niet zeldzaam. Bloeit in Apinl en Mei. 



Gdgea arvénsis Schuit. — • Akkergeelster, geelster, akkt 

 behaard ; twee wortelbladeren. Vrij zeldzaam. 



Gdgea stenopétala Rchb. — Weidegeelster, geelster, smalbladige Gagea. — Bloem- 

 stengel onbehaard ; één niet mutsvormig saamgetrokken wortelblad. Zeldzaam. 



LiLiUM L. Lelie. 



Tig 313 Boschtulp. 



-Gagea. — Bloemstengel 



Lilitiiu Mdrtagon L. — Lelie van Mars, lelie. — PI. 68, lig. 373. — Stengel 

 30 — 100 cM. hoog. Bladeren in kransen, elliptisch-lancetvormig. Bloemen knikkend, 

 in een eindelingschen tros, roze, of bruinrood, purper -gevlekt. Bloemdekslippen 

 meestal teruggerold. %. In lichte bosschen en op steenachtige, begroeide berghellingen 

 van Midden-Europa. Plaatselijk gemeen. Bloeit in Juni en Juli. Volgens Suringar 

 vermoedelijk inlandsch. 



Lüium hulhiferiim L. — Oranjelelie, lelie, boldragende lelie. — Stengel 30—60 cM. 

 hoog, met verspreide bladeren ; in de oksels daarvan kleine, glanzende, zwarte, 

 bolletjes. Bloemen rechtovereind. Bloenidek klokvormig, fraai-oranje, met bruine 

 vlekken, inwendig met vleezige wratten bezet üi[. in weilanden, op bergen van 



