187 



Poll/'pont^ foinentariHs Fi'. — Tomlerzwam, viiurzwam. — Hoed halfcirkelvorraig, 

 steelloos, zijdelings tegen den een ot' anderen stam gezeten, tot 30 cM. breed, droog, 

 houtig, inwendig weeker. naar onder en naar buiten jaarlijks ringvormig in dikte 

 toenemend, uitwendig aschgrauw, inwendig roestkleurig. Tegen loofstammen ; vooral 

 tegen beuken. Levert, met alkaliën in heet water behandeld, en dan met stampers 

 geklopt, het bekende «zwam", hetwelk voor tonders, voor het maken van vuur, en 

 als bloedstillend middel gebruikt wordt. 



MeriiUus déstruens Pers. (Idcrymans Sehum.) — Huiszwam. — • Deze, den Buiszwamnien 

 naverwante zwam, vormt op dood hout een dikwijls verscheidene voeten urnnlc, spdiizig- 

 vleezige, okergele, of roestkleurige vlek, die aan den onderkant vezelig-lluwiillKiii-, aan 

 den rand gezwollen, witviltig is, en zich door eene eigenaardige, dulïe schininiellucht 

 kenmerkt. Bij gebrek aan ventilatie, groeit de zwam snel, vernielt het houtwerk der 

 gebouwen, en veroorzaakt daardoor groote schade; voortdurende ventilatie en, nog 

 beter, liet gebruik van gekyaniseerd hout, zijn middelen om de zwam te bestrijden. 



Familie Hydnaceae. Stekelzwammen. 



De onderzijde van den hoed is met vooruitspringende punten, stekels, tanden, of 

 wratten bezet. 



Hijdnum repdnduin L. — Golvende stekelzwam. — PI. 79, fig. 450. — Hoed vlak, of 

 onregelmatig, bochtig-gebogen, scherp van rand, licht-ledergeel, of vleeschkleurig, 

 vettig, broos. Onderzijde met bleekgele, of licht-vleeschkleurige, broze, in lengte ver- 

 scliillende stekels bezet. Steel meestal eenigszins zijdelings geplaatst, geelwit, aan zijn 

 voet dikwijls verdikt. In den zomer en in den herfst, vooral in naaldbosschen. Eetbaar. 



Hydnum imhrkdtum L. — Schubbige stekelzwam. — Hoed vlak, later eenigszins inge- 

 drukt, donkerbruin, met bruinzwarte, wollige schubben, en een scherpen, neergebogen 

 rand. Stekels bruinwit, dicht op elkander, langs den steel afloopend. Vleesch vuilwit, 

 vast, aangenaam van smaak. Des zomers en in den herfst in naaldbosschen, niet 

 overal algemeen. Eetbaar. 



Familie Clavariaceae. Knotszwammen. 



Spoordrager (vruchtlichaam) vleezig, of taai, knotsvormig, enkelvoudig, of koraal- 

 achtig-vertakt. De sporen ontwikkelen zich over de geheele oppervlakte van het 

 bovenste deel der zwam. 



Clavdria flava Pers. — Gele knotszwam. — PI. 79, fig. 451. — Spoordrager 

 koraalachtig-vertakt, rechtovereind, met vele, dicht op elkander gezeten takken, broos, 

 geel tot roodgeel, met een vleezigen steel. Vleesch wit, teer; rauw flauw-bitter, 

 gestoofd aangenaam van smaak. Overal, in loof- en naaldbosschen, algemeen. Eetbaar. 



Clavdria Botry'tis Pers. — Roode knotszwam. — PI. 79, fig. 452. — Spoordrager 

 bloemkoolachtig, met een verdikten steel en korte gedrongen takken. Steel wit, rijk, 

 maar kort vertakt, met stompe, bloemkoolachtige, roze einden. Overal in lichte 

 bosschen, in den nazomer en in den herfst, algemeen. Eetbaar. 



Familie Lycoperdaceae. Stuifzwammen, Bovisten. 



Spoordrager (vruclitlichaam) bol- of eivormig, door een leerachtige huid omgeven, 

 en met groenbruine sporen gevuld, die, in rijpen staat, uit eene openmg aan den 

 top van het «vruchtlichaam" naar buiten komen. 



