188 



Li/coj)i'rdou gemmdtidii. liatscli. — Pareldragende stuifzwaiii. — PI. 80, iig. 455. — ■ 

 Spoordrager meestal gesteeld, eerst wit, later geelachtig, met stekelwratten en korrels 

 bezet, aan den top min of meer ingedrukt, en ten laatste door eene kleine opening 

 zieli Aan de groenbruine sporen ontlastend. In bosschen algemeen. Deze stuifzwam 

 is, evenals andere, verwante soorten (de reuzenstuifzwam, de hazenstuifzwam, de 

 eierzwam, enz.), in den beginne, zoolang liet inwendig gelegen weefsel nog liard en 

 wit is, eetbaar. De vroeger verbreide meening, dat het spoorstof der bovisten voor 

 het menschelijk oog gevaarlijke eigenscli;i|ipen liezit, is gebleken ongegrond te zijn. 



Familie Helvellaceae. 



Spoordrager zeer verschillend van vorm : scliijf-. beker-, scliotel-, mutsvormig ; bij 

 de morieljes tamelijk groot en vleezig, bij de aan soorten zeer rijke Dekeizwammen 

 meestal klein, of zelfs slechts onder den mikroskoop duidelijk herkenbaar. 



Morchélla esculénia Pers. — ■ Morielje. — ■ PI. 80, (ig. 45(3. — ■ De hoed is met zijn 

 rand aan den steel vastgegroeid, bleek-geel- tot donkerbruin, rond-eivormig tot 

 kegelvormig, netvormig geribd, met diep uitgeliolde mazen. In April en Mei; voor- 

 namelijk in bosschen met zandgrond. Als spijs gezocht ; zij wordt daarom veel ge- 

 droogd verkocht. 



Helvélla esculénta Pers. — Plooizwam. — PI. 80, fig. 457. — De hoed heeft allerlei 

 vormen, met opgeblazen plooien, en is wasachtig, bioos en aan den rand met den 

 witachtigen, kantigen, later hollen steel vergroeid. In April en Mei, vooral in zandige 

 naaldbosschen, op weilanden en langs wegen. — Gekookt, is de plooizwam eetbaar 

 en goed van smaak. Oude exemplaren zijn verdacht ; slechts jonge behooren te worden 

 ingezameld. 



Familie Eutuberaceae. Truffels. 



Onderaai'dsche, knolvormige, met wratten bezette zwammen, waarvan de eigenlijke 

 plant (het mycelium) in gemeenschap met de wortelvezols van onderscheidene boomen 

 leeft (symbiose), voornamelijk met die van beuken. 



Tuber melanósporum Vittad. — Zwarte truffel. — PI. 80, fig. 458. — Zij vormt 

 noot- tot vuistgroote, veelhoekige, wrattige, zwarte knollen, die inwendig zwarturijs 

 zijn, met witte aderen gemarmerd. Zuid-Frankrijk en Italië, en hier en (l;i;ir langs 

 den Rijn. — De truffels waren reeds in de oudheid om haren aromatischcn smaak 

 gezocht, en werden ook toen reeds in spijzen gemengd om ze te kruiden. Zij vormen 

 ook nu nog — en vooral in Zuid-Frankrijk — een voornaam handelsartikel. De 

 truffels worden met daarop afgericlite varkens, «truifelhonden", in de bosschen 

 gezocht en uitgegraven. 



Familie Terfeziaceae 



Choiromy'ces maeandrifónnis Vittad. — Witte truffel. — PI. 80, fig. 459. — Vormt 

 onderaardsche, aardappelachtige, tot vuistgroote, onregelmatige laiollen, die glad, bleek- 

 bruin, en van binnen wit zijn, met geelachtige, sterk gewonden aderen. In bossclien 

 onder beuken, eilcen en kastanjes, voornamelijk in Rusland, Bohemen, Opper-Italië, 

 Engeland en Duitschland, verspreid. — Eetbaar en zeer goed van smaak. 



