1S<) 



2. Ondcrafdeeling : Euphyceae, Algae, of Wieren. 



BladgroenlioiK lende waterplanten, deels één-, deels meercellig; in het laatste geval 

 liggen de cellen of alle achter elkandei', een draad of haar vormend van één cel 

 dikte ; of naast elkander tot een vlak van één cel dikte vereenigd ; of in eene 

 dnbbele laag onder elkander ; uf in drie verschillende richtingen nevens elkander, 

 tot veelcellige lichamen vereenigd. Voortplanting uf ongeslachtelijk, d. i. door deeling, 

 loslating, of door vormig van sporen, uf geslachtelijk, d. i. door vereeniging van 

 mannelijke en vrouwelijke cellen. 



Chara ffdrjiUs Desv. — Broos kranswier. — Fig. 304. — Stengel draadvormig, 

 20—30 cM. lang, geleed, met kranswijs geplaatste takken ; om 

 de onderste takken met talrijke wortelharen bezet. Aan de takken 

 vindt men vele oranje tot rood gekleurde bolletjes (de mannelijke 

 organen) en donkergroen gekleurde eitjes (vrouwelijke organen). 

 Groeit, dicht opeen gepakt, op den bodem van stil staande 

 wateren. 



Fuciis vesiadósus L. — Blaaswier. — PI. 77, lig. 430. — Olijf- 

 groen, herhaaldelijk vorkswijs vertakt, bladachtig zeewier, dat in 

 ondiep water dikwijls meterbreede vlakten vult, en door eene 

 hechtschijf aan den grond vastzit. De takken dragen aan beide 

 zijden der middelnerf talrijke eivormige luchtblazen. Algemeen 

 aan alle kusten der Noord- en Oostzee. Het blaaswier wordt 

 dikwijls door de zee op het strand geworpen, op toegankelijke 

 plaatsen ook met den sikkel weggemaaid, en als mest op akkers 

 uitgespreid. Gebrand, levert het wierasch, waaruit men het 



j odium afzondert. Fig. 364. Broos 



Chondrus crispus Lyngb. — lersch mos. — PI. 77, fig. 431. — 

 Fraai roze tot violet, in kroesige slippen verdeeld, 10—25 cM. lang, min of meer 

 kraakbeenig, aan de oppervlakte teer en doorschijnend. Tn de Europeesche zeeën 

 algemeen, met steenen of den grond verbonden, vormt in kokend water eene gelei, 

 welke, bijv. in Ierland, als voedsel dient, en ook geneeskundig aangewend wordt. 



Lamindria digitdta Lamour. — Vingerdragend suikerwier. — PI. 77, fig. 432. — 

 Meestal 50—120 cM., soms zelfs 5 M. lang. Steel rond, tot 75 cM. lang, en tot 

 25 ml\I. dik. De z.g. wortel is vertakt ; de bladeren vingervormig ingesneden, olijf- 

 groen. In den Noord- Atlantischen Oceaan ; in de Noordzee algemeen. Wordt, even als 

 het blaaswier, gedroogd en verbrand ; de asch ervan dient tot bereiding van wier- 

 soda (kelp), waaruit weder jodium gewonnen wordt. 



TJlva Lactika L. — Slawier, zeesla. — PI. 77, fig. 433. — Deze wiersoort bestaat 

 geheel uit zeer dunne, vliezige platen van twee cellen dik. Golvend, gedeeld en 

 herhaaldelijk gespleten, 10—20 cM. lang, licht- tot olijfgroen. In de Europeesche 

 zeeën algemeen; wordt door de kustbewoners, vooral in Groot-Britannië, gegeten. 



(Lichenes, Korstmossen.) 



De Korstmossen vormen geen natuurlijke plantengroep, want elk korstmos, hoe 

 klein ook, bestaat uit twee verschillende individuen : een draadzwam en een wier. 

 Deze twee vormen te zamen eene innige verbinding, eene symbiose. 



Korstmossen zijn overblijvende, meestal vlak uitgespreide lichamen, van een witte, 

 grijsgroene, geelgroene, of zwartbruine kleur, die in drogen toestand hard en broos, 



