190 



(locli in voclitigeu toestand buigzaam en taai zijn. Zij groeien aan steenen, op 

 boomstammen of takken, en op dorre gronden, soms ook op vocbtige aarde. De 

 meestal loof- of kor.staciitige lichamen (het thallm) dragen in schotel- of schijf- 

 vormige onderdeejcii (de itjintliecim) buisjes met sporen, meestal ten getale van 8. 

 De korstmossen zijn (jver de geheele Aarde verbreid en tieren zelfs in het hooge 

 noorden en in hooggcbei-gten, op plaatsen waar alle andere planten ontbreken. — 

 Eenige soorten zijn voor de menscheüjke huisliouding van beteekenis. 



Cladónia coccifem Fik. — • Scharlaken bekermos. — PI. 78, fig. 434. — Uit liet 

 loofachtig grijsgroen tliallus verheffen zich bekervormige zuiltjes, die aan haar rand 

 scliarlakenroode apotlieciën dragen. — Europa, wijd verbreid, in zandige bosschen 

 en op heiden gemeen. 



Chiili'inia rant/ifen'iia lloriin. — Rendiermos. — PI. 78, lig. i35. — Witgrijs, veel- 

 takkig, heesterachtig, met kleine, knopvormige, bruine apotheciën. Kosmopoliet. — 

 Zij vormt in het hooge noorden van het noordelijk halfrond het voornaamste voedsel 

 der rendieren. 



Usnea harbdta Fr. — Gewoon baardmos. — PI. 78, ilg. 436. — Groenachtig 

 witgrijs ; thallus draadvormig, onregelmatig vertakt, met haarvormige eindtakjes. 

 Apotheciën vlak, schildvormig, met een gewimperden rand. Aan stammen en takken 

 van oude naaldboomen, lange afhangende baarden vormend. Europa, algemeen. 



Cetrdria isldndica Ach. — IJslandsch mos. — ■ PI. 78, fig. 437. — ■ Thallus rechtover- 

 eind, tot 10 cM. hoog, bandaclitig, gelobd en gootvormig gebogen, glanzend-bruin ; 

 de ovale apotheciën staan aan den rand. Komt niet alleen op IJsland voor, maar is 

 een ook in het overige Europa wijd verbreid korstmos, dat op droge heiden, in de 

 vlakte zoowel als op liooggebergten te vinden is. Om zijn rijk gehalte aan korstmos- 

 zetmeel (lichenin), wordt liet verzameld, en is in de apotheken te koop. De door 

 koken uit dit mos gewonnen gelei geldt als voedend, versterkend en slijmoplossend, 

 en wordt daarom tloor geneeskundigen tegen long- en luchtpijpkwalen voorgeschreven. 

 In het noorden wordt het als veevoeder gebruikt. 



Pelthjera venósa L. Geiiderd lapmos. — PI. 78, fig. 438. — Kleine, vlak uitgebreide 

 korstmossen, van boven grijsgroen, van onder witachtig, met donker gekleurde aderen. 

 Apotheciën aan het einde der lobvormige verbreedingen. Het groeit op den grond 

 en op steenen, op vochtige schaduwrijke plaatsen in de vlakte en in het gebergte. 



Sticthia sylvdtka Nyl. — Spikkelmos. — PI. 78, fig. 439. — Thallus tamelijk groot, 

 loofvormig uitgebreid, gelobd, van "boven donkei-groen, van onder viltig-wolliij:. met 

 uitgeholde, witte punten bestrooid. Droog is het reukeloos, doch vo(lili,L! sliniKcnil. 

 Op rotsen, op den grond, op boomstronken, in heuvelland en in houggebeigten. 

 Geheel Europa. 



Sticta piilmomu-ia Holfm. — Longmos. — PI. 78, fig. 440. — Groote, lederachtige, 

 bochtig-gelobde, van boven groene, van onder bleek-roestkleurige korstmossen, met 

 witachtige, bekerachtig verdiepte vlekken. Apotheciën roodbruin, aan den rand van 

 het loofachtig thallus. Door geheel Europa, in hooggelegen bosschen, aan oude 

 beuken en eiken, algemeen. Was vroeger onder den naam van longmos als genees- 

 middel tegen longziekten in gebruik. 



ParméUa parieüna L. — Muurschildmos. — PI. 78, fig. 441. — Thallus rozet- 

 vormig uitgebreid, dalcpanachtig gelobd, van boven zwavel- tot oranjegeel, van onder 

 bleeker. De bovenzijde draagt bijna altijd schotelvormige apotheciën. Op boomstam- 

 men, schuttingen en steenen, over het grootst gedeelte der Aarde, behalve in de 

 zeer koude gordels, verbreid: zeer'aloremeen. 



