191 



Parmêlia caperdta D.C. Zwavelgroen schildmos. — PI. 78, fig. 442. — Thallus wijd 

 uitgebreid, golvend gevouwen, met los over elkander gelegen lobben, van onder zwart- 

 achtig. Apotlieciën weinig in getal, roodbruin, met een gekartelden rand. Aansteenen 

 en boomstammen, over liet grootst gedeelte der Aarde verbreid. Zeer algemeen. 



BuélUa punddta Fik. — Gespikkelde Buëllia. — PI. 78, fig. 443. — Thallus zeer 

 dun, witgrijs, met talrijke zwartachtige apotheciën. Europa, zoowel in de vlakte als 

 in het gebergte. Algemeen aan boomstammen in bosschen. 



Graphis scripta Ach. - Schriftraos. — PI. 78, fig. Wt. — Thallus vliezig, witgrijs, 

 met streepvormige, meestal vertakte, zwarte, hieroglyphenachtige apotheciën. Aan 

 gladde schors van levende hoornen, vooral beuken ; algemeen. 



3. Onderafdeeling : Schizophyta, SpUjtplanten 



Meestal zeer kleine, eencellige, nooit zuiver chlorophylgroen, doch overigens op 

 allerlei wijzen gekleurde plantjes, die zich slechts ongeslachtelijk (hoofdzakelijk door 

 deeling, spUjüng) vermeerderen, en hetzij afzonderlijk voortleven, of, met elkander 

 verbonden, draad-, of schijf-, of klompvormige koloniën vormen. — Hiertoe behooren 

 in de eerste plaats eene groote hoeveelheid lagere organismen, die men in de zee, 

 in brak-, of zoet water, en op vochtige plaatsen, dus ook op vochtige muren, boom- 

 stammen, glasruiten van plantenkassen, enz. aantreft. — • In de tweede plaats de Bac- 

 teriën of Bacillen, waarvan wij slechts noemen : de bacteriën in boosaardige zweren 

 en in etter ; de zuremelkbacteriën ; de pokkenbacterie ; de teringbacterie ; de maag- 

 kankerbacterie ; de azijnbacterie ; de miltvuurbacterie ; de leprabacterie ; de influenza- 

 bacterie ; de diphtheriebacterie ; de rottingsbacterie ; de roode bacterie (op zuur 

 brood en zure aardappelen bloedroode vlekken vormend) ; de stikstof bacterie (die in 

 de wortels van vlinderbloemige gewassen met deze in symbiose leeft, zich aldaar 

 sterk vermeerdert, stikstof verzamelt, en daardoor den bodem stikstofrijk en dus 

 geschikt maakt om er allerlei planten op te telen ; daarom beplant men tegenwoordig 

 dorre gronden eerst met lupinen) ; de typhusbacterie ; de mondbacteriën (die altijd 

 in onzen mond te vinden zijn ; meestal onschadelijk) ; de komma- of cholera-bacterie, 

 en honderd andere ! 



IV. Hoofdafdeeling^: Myxomycetes, Slijmplanten. 



Chlorophylvrije organismen, die uit eiwit (protoplasma) bestaan. De voortplanting 

 is hier ongeslachtelijk, en komt tot stand door sporen, die vrij, of in gesloten doosjes 

 ontstaan. Uit de kiemende spoor komen zwermsporen te voorschijn (sporen, die zich 

 door middel van een of meer trilharen vrij bewegen), of kleine protoplasmaklompjes, 

 die zich eveneens vrij bewegen, en tot grootere protoplasma-massa's ineenvloeien. 

 Tot de Slijmplanten behooren die, welke de «knolvoeten" der koolplanten veroor- 

 zaken ; die, welke in de bruingele «etter" van boomen te vinden zijn, en de «run- 

 bloesem", die men in bosschen op mos en op boomstronken vindt, doch ook in 

 warme kassen op run en tegen de bloempotten kan zien voortkruipen. 



