Salix. il5 



SALICINEAE. 



SALIX L. 



Sallces hjbrldas Hungariae praetermisi , quae quasi uon coguitae 

 haberi possint et paucae distiuctae determiuatioiiibus plerumque dubiis 

 nitautur. Quare uonnisi fragmenta disjuucta offen! potuissent. 



POPULUS L. 



Ad P. canescenlem 739: 



P. canesceus Sm. EB. t. 1619 in sensu receutioruiu est hybrida 

 progenies: P. albo-liemula A>a«.se Schles. Gesellsch. 1848 p. 130. Synonyma: 

 P. hybrida Reichb. Icou. XXI. p. 29 f. 1271 nee MB., P. viliosa Lang 

 Syll. ratisb. I. 185 vel P. cauesceus Beichb. 1. c. p. 30 f. 1273 forma 

 folils juvenilibus subtus sericeo-vittatis, P. Bachofenii Wierzb. in Itoch. 

 Reise 71, Reichb. 1. c. p. 29 f. 1272 arbor autiquissima ad Hazias nostra 

 aetate caesa {N. 82). 



P. paniionica Kit. in Bess. Volhyn. p. 38 n. 1263 vel fide Bess. Flora 

 1832 II. Beibl. 14 potius P. croatica WK. est stirps rossica sat dubia, 

 quae in Hungaria aut non occurrit aut cum P. pyramidali Roz. plaue 

 identica est (Conf. Ledeb. Ross. Ill, 628 et Neilr. Nachtr. 76). 



CONIFERAE. 



EPHEDRA L. 



Loco E. (1 i s l a c h y a e 764 ponalur : 



E. VOlgaris Rieh. Conif, p. 26 t. 4. Caule frutesceute aphyllo ra- 

 mosissimo, ramis articulatis rectis miuute tuberculatis, ameutis ad ramorum 

 articulos subsessilibus vel peduuculo contiuuo aut articulato fultis soli- 

 tariis binis teruisve. % In apricis calcareis ad Budam iuque clivis are- 

 nosis ad Pestinum (iV. 75) et Dorog Comit. Strigouiensis {GrundL exs.). 

 Augusto, Septembri. C. A. Meyer Eph. 80, Endl. Conif. 256. E. mono- 

 stachya L. Spec. 1472 amentis solitariis et E. distachya L, 1. c. 

 amentis binis, sed character e numero amentorum desumtus fallacissimus, 

 Reichb. Icon. XXI. f. 1148—9. E. minor Host Fl. aust. II. 671. Fruti- 

 culus \ — \Yi altus cano-viridis, fructus rubri. 



15 



