LXiv Dott. Leopoldo Nicotra 



iNT o T xj u jge (*) 



1 luxta D. Todarium liaec esset A flammea Prsl. a plerisque immerito cum A. 

 flainmea lacq. commutata, et exactius ad A. auiuinnalem referenda ( Cfr. D. Lan- 

 za « Gli Adonis di Sicilia etc . . . -> iu Diario 3falpigJda, Anno V p- 248 et ss, ). 



2 Cll. Rouy et Foucaud in Flore de France, D. Freynio praeeunte, ut diversae 

 unius speciei formie ( nempe R. macrophyUi Dsf. ) R. heucherifolium et R. pra~ 

 tensem habent. 



3 Nescio quare et ^?. incrassatus et chiiis in Flora italiana Cl. Arcangeli Sici- 

 liae indigeni facti sunt; dum ex recognitione ipsius Gussonii (Cir.Enunt.pl. inar. 

 p. 4 ) unica de forma agitur. 



4 In Commentario , R. heterophyllum nostrum forsan R. confusum esse di- 

 citur; attamen, quamvis uterque sub unico typo specifico militare possit, nec. R. 

 heterophyllus Gussonei, neque peltatus receptaculo fructifero gaudet ovoideoconico, 

 tenuissimeque pilosulo. 



Typus alter, ad R. aguatiletn quoque reducendus, est R. trichophyllus; quocum 

 R, fluitantem forsan non immerito jungeretur. Plura cseterum de Batrachiis nostris, 

 ad Aquatilia praesertim spectantibus, ex studiis nuper actis dubia insurgunt; quare 

 ad D. Freynii inquisitiones ( Zur Kenntniss ein. Art. d. Gatt. Ranunc. in Flora, 

 1880) recurrere oportet, ut specierum talium recensio diligentius instituatur. 



5 Dixi in quodam meo articulo anthesim Hellebori nostri perquirente, hunc no- 

 vam constituere speciem ( H. siculum Schffn); sed Cl. H. Ross ipsum cum H. 

 Bocconii exacte convenire pordocte probavit { Cfr. Ueber H. Bocconii Ten. iir En- 

 gel's Bot. lahrsb. XIII. ) 



6 B. eEinenscm quidam speciem, quidam vero subspeciem B. vulgaris sistere di- 

 cunt; quae varietatem profert inacroacantham, alteras instar Berberidis ( B. densi- 



florce Bss. ). Ex sententia autem D. Stroblii vera B. vulgaris in Sicilia desidere- 

 tur, et ejus loco forma brachyacantha ipsius B. ezlnensis invenitur. 



7 Cfr. quod de hac in Prodr. fl. niess. tradidi. 



8 Dd. Willkomm et Lange dubitanter ut siculam hanc retulerunt. De ea omni- 

 no in Flora italiana siletur. 



9 B. Pres lii jam istam nuncupavi; sed nomen Ardoinii ut antiquius praeferendum 

 est, quum illud in FI. /te/irt«a exhibitum jure careat et convenientiam dubiam cum 

 planta hispanica ut certani suscipiat. 



10 Formse nostrae e seclione Aizopside satis controversse videntur. D. aizoides no- 

 slra est saxigctia lord., a qua jierspicue D. turgida recedit, et ad gregem specie- 

 rum siliculas inflatas gerentiutn facile trausit. 



11 D. CHSpidatcB t)'pus in speciminibus erioscapis et forsan etiam in ei iocarpis 

 nostris iuveniendus est. ( Cfr. Lojacono, Contr. alla fl. di .Sicil., Palermo 1878). 



(*) Synonymon Filaginis cossiyrensis ad F. tenuifoliam fortuitu adscriplum est. 

 Error iste cseterum ex ipso Commenlario patebit. 



