Syllabus Florcs SiculcB LXV 



12 Forma sicula est normalis var. canescens Bss. ( Cfr. quod de ea Cl. Terrac- 

 ciano, in Diario Malpighia I, disseruit ). 



13 Id est H. vineale P., quod iu Sicilia primus Ucria itidicaveral. 



14 Nonnullas gussonianas et preslianas species liic, D. Parlatore docente, ccegi. 

 Eas tamen fere H. glaiico genuino ( quod cst H. glaucnni v. flazntni VVK. ) respondere 

 duco, et duas tantuni ( nempe H. crocettni Gss. et //. bic-^^lor Prsl. ) H. croceo vero 



15 Quoad Fnmanas aliquid notandum est. //. thyniifoliitm genuinum nobis defi- 

 cit et ab H, viridi Teu. substitutum, H. glnlinoso et H. Barrelieri affinius appa- 

 ret. Dubito quin verum H. procttmbens nostrum sit inquilinu,m quamquam forma 

 qusedamj ab ericoide dibticta, ul siculn in Ft. ilaliana indicatur. Estne ipsa H. 

 Spachii? 



16 D. Parlatoreus plantani tenoreanam ut speciem iMopiiam tenuil, ipsamque 

 ac hirlam in Sicilia provenire sensit. 



17 V. calcarala noslras iu V. lubrodensi el V. Mince imprimis recognoscenda 

 est. V. cBlnensis ab illa eximie differt et ad gracilem quaiu maxime accedit. (Cfr. 

 Strobl, Slud. neb. ilal. Veilch.., in Qlsterr. bot. Zeitschr. 1877, et Terracciano in 

 N. G. B. /., Vol. XXI p. 320 et ss. ). 



18 Hanc amicus F. Zwierlein ex Lampedusa coiumunicavil: ubi |)r;mi Sommier 

 et Ajuti legerant. Addenda est ipsa ad numeium specieiuin in insulis Siciliam cir- 

 cumslantibus provenientium. 



19 C. densifloriini a siculo liaud differre videtur. 



20 Nuper Cerastiis nostris meJius perquisitis, alsinoides Gussonii et semidecan- 

 druni Preslii ut varietates novas existiiuo; unde et eas nominibus auclorum ta- 

 lium salutare malo. 



21 Proxima 5. marilimcE , cujus inxignem varietatem consiituit. Est annua, gra- 

 cilis, apetala, foliis cgregie mucronatis ( vel aliquando potius aristulatis ) basi niem- 

 brauaceis, connatisque prredita; pedunculos gerit fructiferos, quandoque inflexos^ 

 sepala margine scarioso angusto cincta, eciliata, in fructu semipatentia. Legi abuu- 

 de Aciregali ad saxorum rimas in liortis et in ambulacris humidis. 



22 D. Scuderi ( Tratt. dci boschi delV Etna, Catania 1S26J. Tiliam inter plantas 

 setneas recognovit. 



23 Cfr quod hac de specie in Flora italiana scribitur. 



24 E. Reichardii IVIurr. { E. chanicsdryoides 1' Her. j ab E. ntaritimo minime di- 

 stinguendum esse quidain sentiunt. 



25 L. Teriiiis est simplex varietas L. alhi? 



26 \d L. digitatitiit, L. Cosrntinii Gss. et L. pilostts Murr. rcferatur f ut Cl. Caruel 

 in Flora italiana proi^onit ). Hunc vero ut iu Europa nuper inventiim et in Linosa 

 insula tantum apud nos lectum adscripsi ( Cfr. Elementi sialistici &\.c. '^ 10). 



27 M. Irnncatula e tribuloidi maxime divergit. 



28 M. spha;rocarpa ad Iribuloidem reducere possemus? 



29 M. apintluta iU var. i\f, liyspidce considerari jiotest ( Clr. quod scribit D. 

 Willkomm iu Prodr. fl. Iii.sp. ) 



30 Tr. Cupani {alatum Biv, ) juxta ciuosdani botanicos recenliores est t)'picum 

 physodes ( Cfr. Gibelli e Belli, Rivisla crit. etc. Torino 1890). 



31 D. Seguenza hanc plaulam primus iu Sicilia vidit. 



32 Exemplaria Eetnea varielatem valde iusignem, a me jam irrite .,'/. Bocco7iii 

 uuncupatara, constituunt, pluribusque orientalibus aslragalis affinem. 



