14 



müller, Fritsch) cum formis H. grandiflori Bnth. contrahitur. 

 quocl etiam partium floralium forma ludit. 

 H. pendulum L. Q I^i siccis ad Sadovo, Katunica, Sliven (Vel). 



Ar. geoy.: Eur, austr., Graecia, Oriens. 

 H. ponticum Vel. 1893. O Annuum, oranino glahrum, glaucesceus, 

 caulibus prostratis vel ascendentibus folia radicalia rosulata pa- 

 rum excedentibus, foliis bipiimatisectis, laciniis ellipticis et lineari- 

 ellipticis acutis sunplicihus rarius divisis vel dentiferis, sepalis 

 viridibus ovatis acutis antice passim dentatis petalis externis 

 duplo brevioribus, petalis externis aureis dorso virentibus oh- 

 longo- ellipticis vel oblongo-rJiombeis infegris, internis paulo bre- 

 vioribus tripartitis viteUinis^ lacinia media ohlongo-lineari concava 

 margine ciliata ad hasin sensini attenuata., laciniis lateralibus 

 media duplo brevioribus breviter Unearihus obtusis cum media 

 late conflucntibus, antheris oblongo-linearibus, siliquis erectis 

 arcuatis longitudiualiter striatis ad articulos nodulosis basi 

 apiceque attenuatis. Floret maio. 



Gaules 10 — 15 cm longi, petala externa 7 — 8 mm X 3 — 4 mm, 

 siliquae 5 — 6 cm. 



In arenosis ante Porös prope Burgas legi a. 1893. 

 Species certe cum nulla europaea confluens. Floribus mino- 

 ribus aureis, petalis externis non lobatis, internorum lacinia 

 media non cochleariformi sed lineari, lateralibus multo breviori- 

 bus infra non angustatis sed cito in basin latam cum media 

 confluentibus, foliis minus decompositis laciniis multo latioiibus 

 et brevioribus ab H. procumbenti L., quocura summopere com- 

 parari posset, discedit. R. litorale Wulf, dalmaticum a nonnullis 

 ad H. procumbens ut varietas petalis non lobatis adducitur. In 

 qua sit relatione haec obscura species ad nostram, nescio, novi 

 solum ejus varias citationes. 



Glaviciiim Scop. 



G. phoeniceum Cr. ß) var, rubrum S. S. Ad Burgas (Jabl), Varna 

 (Stf). Petala magna coccinea, Capsula setosa. Eadem planta, 

 quae in Graecia, Serbia et Macedonia provenit. 



G. flavum Cr. (G. luteum Scop.). Ad Sozopolin ad Burgas (Rs), 

 Varna (Stf). 



Ar. geog.: Eur. med. mer., Oriens. 



