18G 



caulera elatiorem magis ramosum floribus minoribus. Raclice 

 perenni accedit proxime ad C. Steveni MB., a qua tarnen differt 

 rhizoraate nee repenti nee stolonifero sat simplici rosulas plures 

 foliosas sessiles caespitose proferenti, inter quas eaiiles humiles 

 (6 — 20 em) recti vel basi paulisper ascendentes plures florentes 

 exeedunt. Gaules uni- et pauciflori Üoribus magnis et minoribus 

 variant. Tota planta pro inore glabrescit. 



Haec Canipanula saepe ut C. ahieUna Grsb. determinatur. 

 C. ahietina Grsb. banatica caeteris omissis fert radicem, quae 

 emittit stolones tenues filiformes subterraneos numerosos longos, 

 qui apice supra terram emersi rosulam foliorum evolvunt. 



Non est dubitandum, quin nostra Campanula cum C. epigaea 

 1. c. identica sit. Nunc etiam persuasum sum, eam bonam spe- 

 ciem esse. Dom. Adamovic eam ad me anno 1891 misit, sed 

 postea demum a. 1892 publicavit. Meo sensu C. Spruneri 

 Hmpe graecae vulgo non affinis est, nam fert radicem genui- 

 nam simplicem tenuem sine caudiculis procumbentibus. Sitne 

 saltem ex parte identica cum C. Spnmeri var. alpina Boiss. 

 Fl. Or. (ut Degen autumat), ipse nescio. Affinitate arcte acce- 

 dit ad C. patulam, C. Steveni et C. aUetinam. 



Ar. geog.: Serb., insula Samothiake, Macedon., Thracia. 

 C. hemschmica C. Koch, 1850. Conf. Fl. big. p. 371. In grami- 

 nosis omnium montium Bulgariae dispersa et quasi vulgari in 

 Europa C. patulae L. vicem agens. Ab ea caule angulato-sub- 

 alato, foliis caulinis angustioribus acutis, radicalibus manifeste 

 petiolatis, racemo paucitioro simplici, üoribus multo majoribus 

 ubique dignoscenda. Indumentum variat, saepius provenit gla- 

 brescens, sed reperi quoque specimina tota puberula. 



Meo judicio nostra planta bulgarica est eadem ac Kocliii, 

 nam omnia optime conveniunt. Caeterum etiam C. olijmpka 

 Boiss. (1844) ad eandem aftinitatem spectare videtur et certe 

 tantum varietas C. hemscJiinicae est. Et omnes tres potiiis ut 

 varietates C. patulae L. alpinae enumerari possunt. Similia 

 specimina accepi e Serbiae montibus (Adamovic). 

 C. expansa Friv. O (C sparsa Friv., C. Frivaldyana Steud.). Conf. 

 Haussknecht, Symbolae 1895. Sequor nunc cel. HaussJcnechi, 

 qui C. expjansam Friv. et C. sphacrothrix Grsb. discernit ut 

 duo diversas species. Possideo utranque in Bulgaria lectam re- 



