374 DICOTYL.— MONOCHLAMYDEAE 



Urtica balearica. Lin. Sp. Pl. pag. 1395. — Bert. Fl. It. 

 10. pag. 170.—Guss.Syn. Fl. Sic. 2. pag. 58l.— Torn. Fl. 

 iSic. pag. 469. 



Urtica pilulifera, Lin. loc. cit. — Smitk loc. cit. et Engl. 

 Fl. 4. pag. 134.— All. Fl. Ped. 2. pag. 193.— Seb. et Maur. 

 Prodr. Fl. Bom. pag. 327.— Ten. Fl. Nap. 2. pag. 342. — 

 Moris Fl. Sard. 3. pag. 499. — Arcang. Comp. delta Fl. 

 Ital. pag. 599. — Ucria H. Pan. pag. 394. 



Urtica balearica var pilulifera. DC. Prodr. 16. sect. pr. 

 pag. 49.—StroU Fl. Etn. pag. 71. 



Nomen vulgare; Ardica masculina. 



Stirps medico et aeconomico usui comparata: stiraulo quem 

 recens, cuti iufert, perinde ac caeterae congeneres, ansam cu- 

 rationis generi dedit quod uriicationem vocant, quo nimirum 

 torpentia membra acriter incitantur. Succus ejus atque de- 

 coctum, interno usu, conferunt ad coercendas haemorrliagias. 

 Planta junior siccata, foeno ex aliis Lerbis admixta etiamque 

 recens, pecori accepta et salubris: adulta filum, Cannabis in- 

 star, funibus telisque parandis idoneum praebet. Semiua, gal- 

 linaceis non ingrata, oleum expressione suppeditant. 



2. U. membranacea. — Flores exigui, monoici vel rarius dioi- 

 ci, racemosi, racemis axillarjbus, geminis, masculis superio- 

 ribus, arcuatim apicem versus plerumque revolutis, peduncu- 

 latis, pedunculis nudis, plus minus longis, racliide basi nuda 

 a medio ad apicem alata, ala membranacea, una tantum fa- 

 cie floribus secundis instructa, racemis femineis inferioribus, 

 brevissimis, plus minus densis; perigoniuyn et genifalia ge- 

 neris; achcnium ovatum, obtusiusculum, saepe fnsco - pun- 

 ctulatum; caulis erectus vel adscendens, simplex vel ramosus, 

 subnodosus, obtuse tetragonus, crassiusculus, basi rubeolus; 

 folia petiolata, opposita, subrotunda vel ovalia, inciso - ser- 

 rata vel deutato-crenata, modo basi subcordata, modo rotun- 

 data; petioli plus minus longi, sulcati; stipulae lanceolatae, 

 revolntae, integrae, uiembranaceae; radix fusiformis, alba. 

 Planta stimulis urentissima et cystolitliis raro punctiformi- 

 bus, saepe linearibus lineari-oblongisve praedita. 



Floret a Februario ad Aestatem. 0. 



Aetnae, frequentissima in valcanicis et ad vias pedemon- 

 tauae et nemorosae regionis: Catania, Ognina, Misterlianco, 

 Paterud, Mascalucia, Nicolosi, Milo. 



