208 DICOTYL.— TALAMIFLORAE 



uniflori situ vario articulati et subtus obscure ancipites, su- 

 perne niagis teretes, apteri, supra articulum paulo crassiores 

 et ad articulum instructi bracteolis , interdum intra cymam 

 unus vel alter pedunculus axillaris, simplex vel bi-trifidus; 

 cnh/x quinquesepalus, sepalis obtusiusculis, ovatis , inaequa- 

 libus, multinerviis, in fructu auctis, patentibus, vel reflexis, 

 rubentibus; jjetala luteo-aurea, calyce paulo longiora, ovato- 

 oblonga, obtusa, plerumque immaculata, rarius punctis nigris 

 adspersa; styli tres abbreviati et filamentis staminum bre- 

 viores, initio erecti, postea recurvi , plerumque rubescentes, 

 reliqua genitalia ut in genere; capsnla globosa aut ellipsoi- 

 dea, obtusa, demum apice depresso - umbilicata, immatura e- 

 xtus viridis, nitens, paulatim rubescens , postea nigro-coeru- 

 lescens, sicca nigro-rubeola, brevissime tri-quatrivalvis, val- 

 vis modo deliiscentibus, modo non et sulco dixtinctis*, lami- 

 nae j)lacentariae tres majores, tres minores et istae cum mar- 

 gine seminifero; semina exigua, numerosissima ut in genere 

 et cum funiculo umbelicali brevissimo; caulis e tereti anceps, 

 erectus, valde ramosus , ramis patulis , oppositis , decussatis, 

 raro alternis , ab uno ad tres pedes longus ; folia grandia, 

 opposita, decussata, patentia, sessilia, subcordato-ovata, obtu- 

 sa aut superiora acutiuscula, integerrima, glabra, firma, mi- 

 nutissime pellucido-punctata, reticulato-venosa , ima minora; 

 hracteae duae, oppositae, lanceolatae , deciduae ; radix valde 

 ramosa, longa, stipite primario crasso, inferne fusiformis et 

 flavo-rubescens. 



Floret Junio, Julio. ^- 



Aetnae, in elatis: Pinita Grande , Adernd , Zaffarana. — 

 Nunc rara. 



Icon. Blanchv. Herb. tah. 94. — Reich. Exc. 2. et Cent. 16. 

 pag. 70. f. 5192. 



Androsemum officinale. All. Fl. Fed. 2. n. 1440. — DC. 

 Frodr. 1. ^mg. 543. — Guss. Syn. Fl. Sic. 2. pag. 378. — 

 Torn. Fl. Sic. pag. 169. 



Hypericum Androsemum. Lin. Sp. Fl. pag. 1102. — Ten. 

 Fl. Nap. 4. in Syll. pag. 111. 



Nomen vulgare: Ippericu. 



Oleum huius plantae praest ad vulnera. 



