78 



*Gypsophila spergulaefolia Grsb. var. serbica 

 Yis. 6c Panc. 



Pribinic et Crni vrh pr. Tesanj in B. (1887)! 



*Gypsophila macedonica Vandas *) 



Perennis, caespitosa, rhizomate sat tenui, Ugnoso, caules 

 multos fasciculosque foliorum fragiles edente, cauhbus pumiUs, vix 

 10 — 15 cm altis, fihformibus, glaberrimis, e basi prostrata arcuatim 

 adscendentibus, inferne subsimplicibus, densiuscule foliosis, foliis 

 oppositis, hic et inde in axillis fasciculos foliorum gerentibus, an- 

 guste linearibus, apice acuminato obtusiusculis, superne planis, 

 sublus nervo prominulo notatis, margine cartilagineo breviter et 

 sparse ciliolatis, vaginae sat latae, alboscariosae insidentibus, ca. 

 5 — 7 mm longis, vix Y^ ^^^^ latis. Pars caulis superior cyma 

 corymbosa, laxa, 10 — 20-flora terminata, pedicelUs Uorum tenuiter 

 filiformibus, strictiusculis, calice muUoties longioribus (ca. 10 — 

 20 mm longis), lloribus eis G. muralis L. simUibus, sed multo 

 minoribus, cum coroUis roseis vix 3*5 — 4 mm longis, calicis tur- 

 binato-campanulati, glabri, vix 2 mm longi, ad 1/3 partem lobati, 

 inter nervos late membranacei, dentibus brevibus, rotundatis, ob- 

 tusis, petaUs roseis spathulato-cuneatis, apice truncatis vel rotun- 

 datis, caUce subduplo longioribus, capsula ovata, calice longiore, 

 ca. 3 mm longa, seminibus nigris, rugnlosis, minimis, subtrigonis, 

 radicula elongata. 



In Macedonia ad BitoUam anno 1899 a Dre E. Formanek 

 detecta et pro Tunica saxifraga Scop. determinata (XIII, 223). 

 Gharacteribus propositis ad species perennes sectionis Macro- 

 rrhizaea Boiss. Fl. or. I, 536 accedit, ubi pi-aeter G. frankenioidem 

 Boiss. etiam G. spergulaefolia Grsb. ob radiculam seminis elon- 

 gatam coUocanda, a quibus planta nostra longe distat. 



G. frankenioides Boiss., Asiae incola, differt indumento pa- 

 tule glanduloso-hirto, pediceUis florum calice subbrevioribus, cap- 

 sula calice tubuloso-campanulato subbreviore. 



G. spergulaefolia Grsb., AUjaniae, Bosniae Serbiaeque incola, 

 €st planta muUo robustior, folUs subcarnosulis, glaberrimis, mu- 



*j Ungarische botan. Blatter, 1905, pag. 111—113. 



