486 



Satureia variegata Host. 

 Barkola ad Tergestum (1887. S. montana L. in sch.). 



Satureia Skorpili Velen. 

 Karlovo in Bg. (IV, 24. S. montana L.). 



Satureia Kitaibelii Wierzb. f. aristata m. 



M. Ustra cuka (Ozren pi. in scli.) in S. (VI, LS, det. Lla- 

 lacsy); m. Leskovnik. Soko Banja in S. (VL 18. S. montana L.); 

 m. Rtanj in S. (VII. Tl. S. montana L.). 



Specimina nostra formam aristatam m. sistunt, quae a stirpe 

 banatica foliis superioribus saepe in aristam satis longam alDeun- 

 tibus dentibusque calicinis longe acuminato-aristatis. tuljum cali- 

 cinum subaequantibus discrepat. 



S. montana L. YRY. Blavii Aschers.'^) sec. cl. Maly a typica 5. 

 montana L. aequali modo discrepat. 



Satureia tenuis Form. 1808. 



(M. Guset ap. Mojna in M. (XIL 62). 



Specimina plantae ita designatae in affinitatem 5. Kitaibelii 

 Wierzb. spectant. In descriptione (1. c.) calicis dentes falso de- 

 scribuntur: nam subae({uales, conspicue aristato-acuminati. tubo 

 calicino parum breviores sunt, quales in forma aristata S. Kitai- 

 belii Wierzb. occurrunt. Gaules plantae nostrae graciles, tenues, 

 quadranguli, bifariam puberuli et in omnibus speciminibus sim- 

 plices sunt. folia plerumque angusta lanceolato-linearia vel linearia, 

 parte inferiore in margine longe et sparse ciliatula, saepe canali- 

 culata, basin versus sensim angustata. fasciculi floriferi pauci. bre- 

 vissime pedicellati, pauciflori (I — 3-flori), superiores in apice caulis 

 satis approximati, inferiores (1 — 3) subremoti, foliis floralibus line- 

 aribus, basi vix anguslioribus conspicue superati. Color corollae 

 forma aequali ac in 5. Kitaibelii Wierzl). in planta nostra non 

 statuendus. 



Notae liic indicatae demonstrant. 5. tenuem Form. cum 5. 

 Kitaibelii Wierzb. omnino aftinem esse; in ipsa subspeciem huius 

 vel speciem propriam sahitare possumus. 



*) Oesterr. botan. Zeitschrift. 1907, pag. 158. 



