Labiatae. 508 
10. Marrubium L. cen. n. 721. 
a. Calycis dentes deni. 
1. M. vulgare L. sp. p. 853; S. et S. pr. l. p. 412; Dalap. 
prosp. p. 88; Ch. et B. exp. p. 169, Fl. pelop. p. 38; Friedr. Reise 
p. 264 et 267; Fraas fl. class. p. 180; Weiss in z. b. G. 1869 p. 743; 
Raul. cret;!p..835;.:Bois. Hor. IV. p.103; Heldr.. fl. cephal- p. 58; 
chlor. Thera p. 19; Hal. Beitr. fl. Epir. p. 36; Form. in Ver. Brünn 
1895 p. 36, 1896 p. (1, 1897 p. 53; Haussk. symb. p. 43. — Icon: 
Fl. dan. t. 1036. — M. canescens Sieb. avis rem. p. 5. — Excsicc.: 
Sint. it. thessal. n. 562; Daen. herb. europ. n. 9287. 
Caulibus erectis vel adscendentibus, albo-lanatis, simplicibus vel 
ramosis; folis petiolatis, ovato-orbiculatis vel ovatis, irregulariter crenatis, 
plus minus tomentellis, supra virescentibus, subtus canis, floralibus sub- 
sessilibus, deflexis, oblongo-cuneatis, verticillastro-longioribus; verticillastris 
elobosis, distantibus; bracteis subulatis, uncinatis; calycis villosi dentibus 
subulatis, patentibus, uncinatis; corolla parva, alba, puberula. 
f. apulum Ten. fl. nap. V. p. 16; Link. in Linn. IX. p. 576; 
pro sp.; Heldr. fl. aeg. p. 385, chlor. Mykon. p. 249. — M. vulgare 
v. lanatum Benth. lab. p. 591; Bald. viagg. Creta p. 85. — ? M. 
candidissimum Form. in Ver. Brünn 1895 p. 36, 1896 p. 71; vix 
L. sp. p. 583, quod a nemini antea vel postea nec in Epiro nec in 
Thessalia observatum fuit; neque in Creta, ubi in Linnaeo ipso cum 
?indieatur, crescit; — Folia minora, suborbicularia, utrinque molliter 
et niveo-lanato-tomentosa, — Formis intermediis, in ditione vulgatioribus, 
ad typum transit. —  Exsicc.: Heldr. herb. norm. n. 1170a. 
In ruderatis, ad vias regionis inferioris et montanae per totam 
Graeciam. — Maio, Sept. ?| 
17x 2. M. vulgare x peregrinum. — JM. remotum Kit. in 
Schult. óst. fl. ed. 2 IL. p. 161. — M. pannonicum Rchb. fl. germ. 
p. 325. — M. peregrinum 7X vulgare Reichardt in z. b. G. 1861 
p. 342; Haussk. symb. p. 44. — JM. peregrimum 8. platyphyllum 
Haussk. symb. p. 43 (f. dentibus ealycinis, semper quinis, rectis) — 
Hybrida, nune ad unum, nune ad alterum parentium magis vergens; a 
M. vulgare caule magis ramoso, indumento densiori, foliis angustioribus, 
floribus paucioribus verticillastrorum, calycis dentibus 5—10, plerisque 
rectis; a JM. peregrino caule minus ramoso, indumento minus denso, 
foliis latioribus, floribus verticillastrorum numerosioribus, calycis dentibus 
5—10, saepius patentibus, discedens. — "Thessalia: ad monasterium 
Korona, pr. 'Trikala, Karditza, Pharsalus (Haussk.; Euboea: pr. 
Kastaniotissa (Heldr.) — Exsicc.: Heldr. herb. norm. n. 1171. 
b. Calycis dentes quini. 
c. Caules patentim ramosissimi. 
2. M. peregrinum L. sp. p. 582; S. et S. pr. I. p. 411; Ch. 
et B. fl' pelop. p. 38; Raul ceret. p. 835; Bois. fl. or. IV. p, 694; 
