PARONYCHIEAE 257 



membranacea; perigonium simplex, glabrnm vel carina se- 

 gmentorum tantum scabriuscula, clum in fructu clausum o- 

 voideum, in plantis gracilibus globosum, segmentis oblongis, 

 obtusis, crassiusculis, externe viridibus, nigro-punctatis, in- 

 terne albis et limbo albo - membranaceis; stamina quinque, 

 libera, alternantia cum appendiculis nectariferis, albis, elon- 

 gatis, iilamentis filiformibus et antheris flavis, biloculoribus; 

 stylua et stigma brevissimi; utrimhis seu capsula parva, cru- 

 stacea, laevis, perigonio connivente tecta, subexerta, apicula- 

 ta, 3-5-angulata, carpellis viridibus, nigro-punctatis; semen 

 pyriforme, acutum, nigro-punctatum; caules tenues vel cras- 

 siusculi, interdum suffruticulosi, obscure e tereti - tetragoni, 

 nodosi, caespitosi, valde ramosi, prostrati vel rosulati, sub- 

 repentes, nunc assurgentes, a palmo ad semipedem longi, basi 

 rubeoli, glabri vel pilosi, pilis brevissimis, patulis, scabriu- 

 sculis; rami alterni, raro oppositi, virides vel rubeoli; folia 

 ad nodos caulinos opposita, obovata aut oblongo-obovata, ob- 

 tusa vel acutiuscula, in petiolum brevissimum angustata, 

 glabra, subinde pilis brevissimis ciliolata, floralia saepe al- 

 terna; petioli lineares, breves; stijnda utrinque una, interfo- 

 liacea, floralia minuta, albo-membranacea, eroso - ciliata, in 

 caule inferiore lata, brevissima, obtusa vel acuta; hracteolae 

 stipulis superioribus similes; radix fusiformis aut fusiformi- 

 ramosa, longa, alba, modo gracills, modo crassiuscula. 



Floret Majo, Junio. 7f. 



Aetnae, in regione pedemontana et nemorosa: Bronte, Ma- 

 letto, Nicolosi, Milo, Pedara. 



Icon. Plenck Ic. Pl. med. 2. pag. 62. tab. 171. — Smith 

 Eiigl. Bot. 3. tah. 206.— Lam. III. Gen. tah. 180. — Gup. 

 Panph. 3. ed. Bibl. Pan. tab. 131. et ed. Bihl. Gat. 2. tah. 

 234. sub nomine: Polygonum miyius polyspermius, perenne. 



Herniaria glabra. Lin. Sp. Pl. pag. 317. — DG. Prodr. 3. 

 pag. 367.— Ten. Fl. Nap. 3. pag. 252. ei Syll. pag. 123.— 

 Bert. Fl. It. 3. pag. 18.—Guss. Syn. Fl. Sic. 1. pag. 291. 

 Torn. Fl. Sic. pag. 157. — Arcang. Gomp. della Fl. Ital. 

 pag. 109. 



Herniaria nebrodensis. Jan. Elen. pay. 4. 



Nomen vulgare.' Erva turca. 



Usus. Ob vim adstringentem, tonicam adhidebatur ad her- 

 niae sanationem, ad urinas pellendas, ad laxitatem vasorum 

 renalium tollendam, ad renes sabulo purgandos. Nunc desueta. 



F. ToRNABENE — Flora Aetnea. Vol. II. 17 



