Francisci Docr. Facchinii Observationes 757 



H. glandnliferuin est pianta soli granitici, ah Hel\eticis ad Ca- 

 rinthiacos Tiroliae crescens 



34. Hieraeiiiin alpioasiu Linn. 



Observatio. Inter magis variabilia Hieracia maxime varians: 

 caulis hiuncìalis vel semipedalis et major, niidiis, paiicifoliiis et 

 plurifolius, in istis regionibus plerumque simplex^ capitala mi- 

 nora vel majora. Ex bis variandi modis a scriptoribus in innu- 

 meras varietates distinctum fiiit ; qiiae agendi ratio non mino- 

 rem Botanicae infert labem immensa varietatum farragine, quam 

 specierum^ imo majorem^ cimi quisque novandi libidini et pbi- 

 lautiae indulgens sibi condat peculiares. Diversae H. alpini va- 

 rietates snnt Caudini, diversae Fròlichii. Quis hoc Aiigiae sta- 

 bulum repurgabit? quis scientiae hoc inutile pondus, quo obruta 

 jacet, tandem tollet? Nonne paucis verbis continua oratione. ut 

 continui sunt variandi modi^ hi declarari possunt ? Scriptorum 

 varietates contra naturae et rationis leges esse exstructas pater, 

 inde quod distinctis literis et signis distinctas tradant^ quas na- 

 tura distinctas non condidit, sed continuata serie et progressio- 

 ne. Eo ventum est, confundente hac distinguendi ratione, ut Bo- 

 tanici non amplius cognoscant. quae cognoscunt pecora (conf. 

 Bert. Fior. Hai- VI. pag. 205). — Optimam speciei ab affinibus 

 distinguendae notani praebet pubes in apice corollarum. 



35. Blierachim mui'oi'tiiu Linn. 



Obeervatio. In Friesii, clari viri, quem ob merita debita pro- 

 sequimur reverentia non possumus abire sententiam arbitrantis 

 formam « foliis basi cordatis profunde retrorsum dentatis» (Nov. 

 pag. 257-58), esse spectandam tamquam in medio positam «prò 

 centrali » inter ceteras , a qua reliquae aequaliter ex opposito 

 absint. Quin potius medium tenens slatuenda forma foliis basi 

 rotundatis, circa quam ordinantur hinc forma foliis cordatis, 

 hinc basi angustatis in petiolum productis, quae et vulgatissima 

 est in nostris regionibus. et in Germania, teste ipso Tabernae- 

 montano (Kràuterbuch S. 504-5). His ita constitutis improbanda 

 est definitio totius speciei ponens prò typo formam foliis radi- 

 calibus cordatis, dentibus profundioribus retroversis. Nam sat 



