tarum, e quibus plures vix alibi invenies. Dives autem hoc in 

 genere patria nostra, — modico hoc studio nondum exhausta, 

 — ulteriorem suppeditabit eamqe uberem materiam indagandi; 

 certe non sine lucro, quia multa adhuc latere, nobisve ignota 

 raansisse bene novimus. 



Divitiarum Florae croaticae rationem inprimis in situ 

 geographico invenire h'cebit. Ch'ma prorsus temperatum est. 

 Inter omnes provincias moderni Imperii Austriaci territorium 

 Fiorae croaticae maxime accedit ad meridiem. Dum una in 

 parte Dalmatia sub sole ardente plantas caUidae regionis pro- 

 fert, pars septemtrionalis Croatiae, quae Stiriae et Carniohae 

 montosae adjacet, vegetationem temperatioris zonae profert, 

 quo tahter copia generum et specierum increscit. 



Planities circa Dravum et Savum praecipue in Sla- 

 vonia dechviore proprium remonstrant characterem , prout 

 valles intra montes Croatiae sitae sua pecuharia habent ge- 

 nera. Certum est, etiam culturam multum in vegetationem 

 influere; quo ex obtutu exstirpatio sylvarum et dumetorum 

 inutihura magni facienda est. Plures ex eo sponte provenientes 

 plantas perire constat, dum in obversum ahas hinc inde novas 

 excrescere sine dubio affirmari hcebit. 



Nou est e re hodie, ubi quaevis scientia suam ube- 

 rius tractat materiam, superficiem territorii et structuram 

 hujus geologicam ex asse adumbrare : hoc in genere igitur ea, 

 quae horsum spectare credimus, solummodo iu synopsi dicemus. 



Primigenae indohs lapides veluti : g r a n i t u m et 

 gneissum cnm schisto micaceo prostant in montibus 

 Moslavanis, qui tractum in Croatia dechviore versus Slavo- 

 niam decurrentem occupant. Montes hi depressi, rotundati 

 densa sylva tecti vegetationem habent minus considerabilem. 

 Ejusdem indohs lapides refert catena montium pone Kutjevo 

 et Vehka, atque Papug in Slavonia, ubi copiosae accedunt 

 quantitates s c h i s t i ex t a i c o, albi, grisei, viridis et rosei 

 coloris splendorisve margaritacei. 



