261 



«laltri, ortoiii, (loiiive. involu<rnm 8 — - 10- phyilnm foliolis 

 ova(o - olilongis, intog^errimis aut versns apicom subdentirnlatis, 

 aenlis, glabris. Involneella aeiimiuata, denlicnlata, glabra. 

 Caijecs angnlati, in pcdicellnin breveni attennati, glabri, 

 iaciniis inlcr petala eHiineiitibns brevissime ciliatis. Petala 

 bicornia. Capsulae tricoccae, angnlis scabrae. Semina ci- 

 nerascentia. Canlis et folia canescnnt. In fruliictis margi- 

 nibns silvarnm , silvis rarioribns Bndae, in Cottu Albensi, 

 Syrmiensi. A Wolny snb nnm. ct 9, (nm snl» nnm. .5 et 10 

 minor missa , nec snb n. 7 missa videtnr dilFerre, uti et quam 

 Rochel snb n. 354 ad Gobndorf lectam misil. Canles proprie 

 pnbescenles pilis raris brevibns, saepe snperiora versus oraniuo 

 glabri. Folia potins tomentosa, qnam villosa dicenda, cum 

 pili siut brevissimi vix lente discriminandi. Ad Kerepes qno- 

 qne lecta cst. Wolny misit varietates foliis angnstioribns. 

 1112. E. amygilaloide!^ Willd. E. silvatiea Jacq. 

 Priore dicitnr, illam ab hac difFerre, canle herbaceo: 

 sed Smith ei snffrnticosum tribuit, qualis apnd nos plernmque 

 est. Folia antem variant ; jam obtusa jam acutinscula, plus 

 minns pilosa. Pefala bicornia, coruicnlis elongatis setaceis. 

 Rami iaterales seu peduncnli axillares elongati. Umbella 

 pleruniqne 5-fida. Hanc a me ad Pece St. Marton lectam 

 Wilideuow pro E. amygdaloide declaravit. Canlis nonunn- 

 qnam usque ad umbellam pilosns, alias snperiore parte «laber. 

 Folia inferiora, dnm caulis, qui priore auno sterilis erat, per 

 hiemem perdurat, dense congesta, et tnnc reliqna his, qnae 

 hieraem perseverant mnlto minora. Cornicnla petalornm jam lou- 

 giora, jara breviora, setula aristata , alias mntica, quiu emar- 

 ginata aut bifida, qnale specuncn Wolny snb nom. E. silva- 

 ticae et n. 53 miserat, et qnalia etiam ipse legeram. Caly- 

 ces nuuc snbpubescentes, nunc glabri, ore ciliati. Szontag 

 sub n. 8 e Scepnsio misit, ubi ctiam Mauksch invenit. Woluy 



