317 



1327. T. spadiceum. 



In Scepusio ad Hradek et Antal. 



1328. T. badiuin. 



In alpium Scepusiensium pascnis (unde a Mauksch pro 

 T. spadiceo raissum), ad pedem montis Krivau. • — 



1329. T. eampestre. 



A Lumnilzer pro T. procuvibente missum, in pratis hu- 

 midis Cottus Bihar a me lectuni. 



1330. T. procumbens. 



In sabulo insularum Syrmii legit Woluy, pro T. agrarioy 

 supra Podolinum Mauksch, in Banatu c. c. in silva Temes- 

 variensi ego. 



1331. T. filiforme. 



lu pratis humidis ad Sz. Jobb Cottus Bihar., Posonii a 

 Lumnitzer, in silva ad Varasdinum a me lectum. 



1332. Dorycnium herbaceum. 



Foliola nec sunt obovnta, nec obtusa, verum obverse 

 lancoolata, rarius obovato-lanceolata (qualia M. B. D. mon- 

 speliensi tribuit), superiora acuta, inforiora mucrouata. Cau- 

 lis basi pkrumque frutescens. Hinc pro D, monspeliensi ha- 

 berem , uisi Willdenow pro D. hcrhaceo declarasset. Discri- 

 mina sufficientia caule in definitione non dantur. Ubique iu 

 collibus niontihiisque apricis aridis. D» herhaceum variat 

 caulibus spithamaeis et ly^ pedalibus: ramis patulis (quale 

 in Vilagos C. Arad., et in C. Castriferrei), plus minns ereclis 

 (quale supra vineas Szerednyenses occiirrit); partibus plus 

 minus canescentibus: pedunculis junioribus calycibusque albo- 

 sericeis; capitulis aphyllis et invohicratis seu bractea Iri- 

 phylla una binisve slipatis; (capitulis aphyllis in monte Szit- 

 uya). Ad Daruvar legi totuni glabrum juuioribus partibiis 

 canescentibuSj ramis elongatis tenuibus, — 



