331 



Leguiniiica pendula, ut nuntiat Mauksch; qui montibus calc. 

 rarissime occurrere et Jnlio florere nuntiat. Vix distiucta a 

 C. varia. 



1406. Ornithopus pcrpusillus. 



Linnaous plantam glabram , Reichardns totam plantam 

 hirsutam esse dicit, qualis illa est, quac in Transsilvania 

 occurrit a Baumgarten missa et in vicino Banatu. 



1407. Hippocrepi^ comoi§a. 



Tota planta vix digito aut palma altior. Caulis brevis- 

 siraus, angiilatus, glaber. FolioIa9— 13, obovata, acuta 

 vel mucronata, impar emarginatiim cum mucronc cuneatuiu. 

 Pedunculi communiter caulc longiores. Umbellae 5 — 9-florae. 

 Ungues petalorum lalyce plus quam duplo longiorcs. In Balba 

 Hora Lucsivnonsi Majo toto aestate floret. A Mauksch mis- 

 sa CTim interrogatione an C. vdnitna , qnae non est, acce- 

 dens potius ad C. variam nisi eadem sit. Stipulae sunt ma- 

 jores qiiam in (7. varia, ovatae, acuminatae, laterales. Misit 

 etiam Rochel specimcn C. glabrac: foliolis 9 — 11, oblongis, 

 subovatis, obtiisis aut nonnihil emarginatis, mucronatis, di- 

 stincte petiolatis, stipnlis lanceolatis, pednnculis elongatis, 

 spithamaeis, imguibus calyce phis quam duplo longioribus 

 sub n. 316. et nom. C minima missa. 



1408. Hedyt^arum ob.scurum. 



Caules ex eadem radice plnrimi , plus minns flexuosi, 

 palmares, spithamaci raro altiores, erecti nonnuniqnam asien- 

 dentes, non decumbentes, stipulis vaginantibns fusiis apice 

 bifidis tecti, superiore parte pubescentes, pilis tenuissimis albis. 

 Foliola 15 — 21, ovato-Ianceolata, acuta, inferiora ovata, 

 mucronata, non raro emarginata cnm mucrone, snpra glabra, 

 subtus pubescentia aut glabriuscnla, norvo tamen semper pn- 

 bcscentCj in junioribns a densis pilis canescenle, Potiolns 

 pubescens, uti et peduncnlns, praesertira versns snperiora. 



