Inter ufum alicujus medicamenti , cum folertia indagare 

 oportet, quid naturae actioni per fé, & quid medicamento 

 feorfim debeatur. Id aliquando fatis evidens & apertum, 

 faepe autem màgis obfcurum effe foiet, omnemque Medici 

 perfpicaciara defiderare, ne alterum cum altero confunda- 

 tur. Exemplo fit paroxyfmus epilepticus , forte ex voto 

 defìnens , amuleto appenfo , vel caftoreo, aliove odoramen- 

 to naribus fubjedo. Ergo virtute auxilii antepileptici, mali 

 acceflìo ceOavit. Quanta fallacia? Vel dato quodam reme- 

 dio interno, ager forte levatur , aut egregie convakfcit, ergo 

 prorfus illius efficaciae falutis recuperatio in acceptis feren- 

 da. Quani incerta faepenumero confequentia ? Nonne to- 

 ties paroxyfmi morborum vel graviflimi fponte natura de- 

 flagrant ? Nonne mala quoque fontica multoties naturae fo- 

 lius ope & beneficio fanefcunt feliciter ? Ergo accuratis 

 & cumulatis obfervationibus, & folido acumine & judicio 

 pradico opus eft, donec fatis certum & expioratum habea- 

 tur, quid vel foli naturae, vel medicamento debeatur. 



Xll. Suis tentaminìbiis folis non acquìéfcere , fed aliovuni quo- 

 que experimenta. conferre, 



Prudentis eft modeftiae, fibi nimium non fumere, nec 

 fibi foli nimis credere, fed aliorum quoque folertiam , ac 

 induftriam in confortium trahere, ficque aliorum cum fuis 

 experimenta conferre.^ Ut enim oculi plus vident, quam 

 ocuius, ita plurium tentamina conjuncìa, vel inter fé com- 

 parata , majorem certitudinis gradum pariunt , lì invicem 

 accurate confpirent: fin autti» difcrepent, ulteriorem inda- 

 ginem fuadent. Sic alteri ab altero lumen accenditur. 



SPE- 



