DISSERTATIO 



D E 



NATURA CRISIUM 



1 N 



FEBRIBUS ACUTIS. 



I ommotiones fanguinis cum fundionum varia laefione Tio&rìn^ 

 ^"^ audas, quas Febres appellare folent Medici, frequen- cnjìum 

 tius occurrunt, quam ullum aliud morborum gerjus , ut fint, d.igmtas. 

 qui eas tertiam morborum partem conftituere autumant — 

 Quin valde crebrae etiam mortes inde accidunt , quas multo 

 frequentiores elTent , ni corpus humanum ita fabricatum eflTet 

 à fapientilfimo Creatore, ut ipfum à materia nociva irritatum 

 contra eandcm reageret, eam fuis motibus fepe fubigeret fo- 

 lum, a fanis humoribus fepararet, & e corpore expelleret 

 Hos adeo medicatrices naturai motus feduiam medicorum at- 

 tentionem mereri nemo inficias iverit , qui non folummodo 

 confìderaverit, eos non raro ad curam fufficere , fed absque 

 iis nec optima remedia efficaciam ullam exferere, eorum tur- 

 bationem faepe magis, quam ipfum fìbi relidum morbum, 

 ad mortem contribuere, febriumque medelam magna ex par- 

 te in eorundem judo moderamine pofitam eflT?. Cum vero 

 inter hafce naturae contra morbum readiones excellant illae, 

 quas Crifes vulgo dicunt, ut quarum ope febres, expulfo de- 

 nique morbofo , Ikpe feliciter, fed alias etiam, fi exorbicant 

 Voi, Vili. A aut 



