Tab. IIL oranes eas narrare hic non refert ) (ìngularem demani lat- 

 giebatur anterius ramum noftrum, prioribus, quae in hu)us 

 iratiara modo indicatae funt, craflìorem; dextrorfum ac an- 

 t^rorfum incedens ifte ramulos exiles eosdem . mox dimitte- 

 bat laterales ad oefophagum atque ad gianduia? bronchiales: 

 jpfe vero truncus ad lobum pulmonis dextri tertium prope- 

 rabat , & fubftantiam pulnionis ad infimum ufque margiaem 

 penetrabat* in quam demura tota infumebatur. 



OBSERVATIO Vili 



De Arteria- intercoftali fiiperiori, 



§. 2?. 



f ig. 1. 2. Haud paucae vicinarum didis adhuc arteriarura reperiun- 



tur quae varietatibus obnoxiae non fint plurimis, ac vix 

 recenfendis omnibus , nec non difficultatibus aliis , & filen- 

 tio praeterire contrarium foret fcopo & bis inprim.'s meis ob- 

 fervationibus; nifi quis forte minutiis annumerare illas mal- 

 let , attentus minus ad varios naturae in bis , uti & m plu- 

 rimis aliis irrigandis particulis modos , a fyrtematum rigore 

 multum fubinde recedentes: modo enim ab bis furculos ac- 

 cipere videmus arteriis particulas aliquas, modo ab illis. 

 Unde fit . ut idem faepe truncus in uno fubjeòto major re- 

 periatur, in alio, fìmilis utcunque roboris, minor : hic lune 

 aliunde refarcitur. ille vero pluribus impertit particulis ra- 

 mulos, quàm fieri ordinario folet, fine ullo tamen turbatae 

 fundionis metu. Rariffimè enim è vaforum amplitudine, 

 fanguinisve in parte una pra^ altera abundantia, ad fundionutn 

 praecellentiam concludendum efie, mihi videtur, ita v. gr. 

 quando nonnulli Phyfiologorum robur manui dextrae ma- 

 ius ob fubclaviae fui lateris arteriae majorem amplitudmem 

 tribuere volunt. Ego vim majorem illam longo potius ului 

 f. confuetudini adfcribere mallem. finiftrae aeque ac dextrae^ 



