114 f^ ) o ( f^ 



Tab. IV, Cramen arunJhiacetwi pamciilatmn , locu/iis partim mtitisis » 



partim arijìaiis, ScHEUCHZ. /1gr(^, p. 509, Tab. XI. fig. 



Milium ariindinaceian perenne mimis , femìne ohlonga nigro^r 

 M o N T 1 p. 6. S E G u I E R Verojj. I. p. 332. 



Atì Gramen paluflre arimdinacetvir. Mi Hi partì crtla , femint 

 Vhalaridis. B a R R E l. ic, 8» C ^ed loGulìas obtufas pingit }• 



Cramen armidinaceiim halepenfe ^ Tragopogonis folio , panìcuU 

 miliacea. PtUCiCN. Almag, 1J6^ Fhyf^ t. 32. f. i. ( locuftis 

 uimis obtufis ) 



Gramen panìcitlatuni arundinaceuni , Jyriacum., HuUiaun inm 

 digenis di&um, MoRis. H. Ox, 111. 201. S. Vili. Tab. 6. L 

 26. (aiiftis carere dicit, fed ariftatum pingit, nec male> 



Differt manifefto a noftro Holco faccharato , ut video 

 ix S e H E u e H z. & S e H R E E. dcfc. & iconjbus, tuni maxi- 

 nie ex ipfo fpedmine Gramiiiis Scheuciizeriano , quod Vir 

 "celeb. .] H. G E s N £ R u s Tiguro ex illius Herbario benevole 

 tranfinifit infpiciendura, cujusque ramuli partem depidam de- 

 di Fig. II. Radix illius perenms, repens , (tolonifera. Ha- 

 bitus minor duarum & triuni ulnarum , & multo tenerior , 

 ut jumentis prò pabulo in Italia inferviat (Seguibr Ferou, 

 I. p, 332.), cui noftrum frumentifm ob duritiem parum apr 

 tum ellet. Folia ab initio ad medium ufque fere ejusdem la- 

 titudinis , vix femuncialis, inde ad finem continuo acuminata. 

 Fanicula multo tenuior, acutior ; pedunculis univerlalibu« 

 ab ima rachi ad fummam verticillatis , fere ternis aut binis, 

 multo brevioribus, neque ullis paniculaé totam altitudinem 

 aequantibus. Glomeruìi florum (a.b.> anguftiores, brevitcr pe- 

 dunculati, ita propinqui, ut a loco, quo a pedunculis unii 

 verfalibus oriri incipiunt , ipfos ad finem ufque fere totos 

 occultent. Locu(t% omnes, etiam in ilorente pianta, ita 



glabr», 



