46 



Hedychiydium ardens Coq. Pospolity, szczególnie na pias- 

 kach. Hołosko Wk., Hołosko Mł., Brzuchowice, Rz^sna Polska, 

 Zapytów, Janów, Lesienice, Marjówka, Krzywczyce, Winniki V — 1X. 

 9, d" • Złota barwa na głowie i tułowiu u jednych okazów dość 

 silna i wyraźna, u wielu zaznacza się słabym tylko b. połyskiem. 

 Te ostatnie stanowią przejście do var. viridis Trautm. Osobniki 

 zbierane na wiosnę mają tarczkę i zatarczkę najczęściej jasno 

 niebiesko-zieloną prawie bez złotego połysku. Poławiałem je przy 

 gniazdach Tachytes nitidus F. 



H. integrum Dahlb. Na wydmach, w towarzystwie Harpactes 

 îunatus Dahlb. dość częsty. Hołosko Wk., Brzuchowice, Rzęsna 

 Polska, Strychowalec VI — VIII, c? , ?. W materjałach moich prze- 

 ważają okazy o ciemieniu i tułowiu zielonym, trafiają się jednak 

 także z silnym złocisto-miedzianym połyskiem. 



H. purpurascens Dahlb. Popobnie jak poprzedni tylko w ob- 

 szarach wydmowych. Hołosko Wk., Brzuchowice, Rzęsna Polska, 

 VII — VIII. 9, c? • Widywałem go najczęściej w obrębie gniazd 

 Siisus tridens F. Wyraźnych przejść do poprzedniego gatunku 

 nie znam i oba te gatunki uważam za odrębne. W Polsce wy- 

 kazano go ze Slązka i Poznańskiego. 



H. roseum Rossi. Hamulec 28. VII. 18. 9. Forma typowa. 



Hedychrum coerulescens Shuck. Lwów. 



H. gerstäckeri Chevr. Hołosko Wk., Brzuchowice, Wulka, 

 Sokolniki, przy ściankach glinowych i na piaskach. VI — IX. 9, d^ . 



H. nobile Scop. PospoHty od V — IX. 9, c? . 



H. rutilons Dhlb. Dość pospolity, szczególnie w okolicach 

 piaszczystych. Hołosko, Wk., Brzuchowice, Rzęsna Polska, Sokol- 

 niki. VI — IX. 9, c? • Zbierałem go najczęściej na Jasione, Achillea 

 i Scabiosa. W długości ciała waha od 6 — 10 mm. 



Pseudochrysis neglecta Shuck. Przy ściankach i zboczach 

 glinowych pospolity. Hołosko Wk., Kortumówka, Łyczaków, Le- 

 sienice, Czartowska Skała, Wulka. V — VII. 9, d" • 



Spinolia unicolor Dahlb. W obszarach lotnych piasków dość 

 częsty. Hołosko Wk., Brzuchowice, Rzęsna Polska, Rudno, VI — IX. 

 9, c? . Barwa dość zmienna od ciemno fjoletowej do jasno nie- 

 biesko- zielonej. U okazów fjoletowych 3 odcinek odwłoka stale 

 silnie wydłużony i w tyle łukowato zaokrąglony, u jasnych znacz- 

 nie krótszy i prawie prosto ścięty. Obserwowałem je stale w locie^ 

 tuż przy ziemi. Gospodarza (rzy?) nie mogłem odkryć. 



