25 



W końcu lipca 1921 r., gdy latały już tylko zniszczone samice, 

 zauważyliśmy po raz pierwszy składane przez nie jajka. Jajka te, 

 półkuliste, na górnym biegunie lekko spłaszczone, barwy białej, 

 z małemi wgłębieniami na powierzchni, były składane na pręci- 

 kach lub znamionach kwiatów bodziszka błotnego Geranium pa- 

 lustre L., który w dużej ilości porasta tam brzegi Czarnej Przem- 

 szy. Jajka spotykaliśmy też czasem na okwitłej już roślinie : na 

 szypułkach kwiatów lub owocach. 



RośHny wraz z złożonemi na nich jajkami, przenieśliśmy do 

 domu dla dalszej hodowli. 



Wylęgłe tu po tygodniu gąsienice były barwy szara wo-czarnej, 

 porośnięte gęsto krótkim białawo-szarym włosem. Wdrażały się 

 one do owoców lub pączków kwiatów i żyły tam do pierwszej 

 wylinki. 



Po wylince gąsienice miały barwę ciała kawowo-brunatną, 

 włos filcowaty, szary, głowę czarną. W tem stadjum zaczęły 

 obgryzać liście w ten sposób, że zawsze nacinały żyłki liścia, któ- 

 rego część wskutek tego ulegała więdnięciu. W zwiędłej i skur- 

 czonej nieco częci liścia, kryła się gąsienica. 



Następnie gąsienice znikły, liście schnęły, a w zdrowych 

 jeszcze łodygach dostrzegliśmy otworki, okrążone kałem gąsienic. 

 Prawdopodobnie gąsienice L. eumedon Esp., po spożyciu kwiatów 

 wzgl. nasion rośliny, wdrażają się jesienią w łodygi, gdzie żerują 

 i następnie spędzają czas stagnacji zimowej podobnie jak gąsie- 

 nice L. donzelii B. (Seitz: Grossschmett d. Erde P. I. str. 310). 



Więcej gąsienic tych nie widzieliśmy; wyginęły one, jak się 

 zdaje, wskutek niesprzyjających warunków zimowania. 



Z wiosną 1922 r. rozpoczęliśmy poszukiwania w tych samych 

 miejscach nad Czarną Przemszą. Jednakże dopiero w dniu 31 maja 

 i 1 czerwca udało się nam znaleść gąsienice (12 sztuk), już w ostatniej 

 wylince, prawie dorosłe. Dwie z nich siedziały na łodygach bo- 

 dziszka tuż przy ziemi, podobnie jak gąsienice innych modraków, 

 jedna dosyć wysoko na trawie; pozostałe (9 ok.) kryły się w zwię- 

 dłych i zwieszonych Hściach bodziszka, które dosyć często spoty- 

 kaliśmy. 



Ten dziwny sposób ukrywania się gąsienicy uważamy za 

 Jedną z najcharakterystyczniejszych jej czynności. Mianowicie (Fig. 1) 

 nadgryza ona ogonek liścia mniej więcej w odległości 10 mm 

 od nasady blaszki, wskutek czego liść więdnie, zwija się i opada. 



