77 



Lwów, Gliniany, Brody, Rohatyn, Markowa, (Brzeżańskie), Mona- 

 sterzyska, Złotniki, Tarnopol, Skałat (1. Dr. Mazurek), Grzy- 

 małów, Mogielnica, Czabarówka, Gusztyn, Wygnanka p. Czortków 

 (1. J. Noskiewicz), Zaleszczyki (1. prof. J. Schwarz), Mielnica, 

 Dobranówka p. Borszczów, Sniatyn, Kołomyja (1. prof. J. Łom- 

 nicki), Trościaniec (1. dr. Grochowski), Rohynia, Stanisła- 

 wów, Kałusz, Wojniłów (1. Dr. Mazur). — Karpaty Wschodnie : 

 Czarnohora, Pożyżewska i Barania Połonina (1. H u p p e n t a 1), 

 Mikuliczyn, Sywula, Ludwikówka, Grofa, Koń Grofecki (1. K. Smu- 

 likowski), Bolechów (1. R. Patkiewicz), Skole, Turze p. Turka 

 (1. prof. J. Łomnicki), Spas (1. Z y g m un to ws ki). 



Wykaz miejscowości zbadanych wykazuje 2 luki: Wyżynę 

 Kielecką i rejon przełęczy Dukielskiej. Pierwsza jest prawdopo- 

 dobnie zamieszkana przez v. łuberculatus, druga leży w strefie 

 spotkania się ras tałricus, ungensis, może i pseudograniger. 



5. Kilka uwag z zakresu palentologji. 



O filogenezie ras Car. cancellatus stawiano różne hipotezy, 

 które jednak przed eksperymentalnem zbadaniem ich genetycznego 

 znaczenia nie mają faktycznych podstaw. Z ziem polskich znana 

 jest 1 pokrywa tego gatunku z zespołu chrząszczy współczesnych 

 mamutowi staruńskiemu, znajdująca się w Muzeum im. Dziedu- 

 szyckich we Lwowie. Rzeźbą jest ona zupełnie podobna do po- 

 kryw dzisiejszej rasy v. tuberculatus. 



Dr. Bernau postawił hipotezę o blizkiem pokrewieństwie 

 naszego gatunku z Carabus maeander Fisch., zamieszkującym 

 dzisiaj Syberję Wschodnią i Amerykę Północną. Dzisiejszy stan 

 systemu rodzaju Carabus przydziela jednak ten gatunek do innego 

 podrodzaju i nawet innej grupy (Homaeocarabus — Car. creno- 

 limbi). Dla paleontologji biegaczów (Carabus) Polski ważnem jest, 

 że wśród chrząszczy dyluwialnych z Borysławia znajduje się jedna 

 pokrywa gatunku zbliżonego do dzisiejszych ras północno-amery- 

 kańskich Car. maeander Fisch., mianowicie Car. maeandroides M. 

 Łomn. Jednak morfologiczne cechy nie pozwalają uznać go za 

 przodka Car. cancellatus. Jest to raczej forma dalej w rozwoju 

 rodowym posunięta, która na pierwotnie szerokiem terytorjum 

 rozmieszczenia wyginęła, a miejsce jej zajmuje dziś gatunek pier- 

 wotniejszy filogenetycznie. 



