124 



NOWE ODMIANY MOTYLI WIĘKSZYCH 

 (MACROLEPIDOPTERA) 



[NEUE FORMEN DER GROSSSCHMETTERLINGE] 



PODALI 

 L. i M. MASŁOWSCY (Zawiercie). 



W pracy niniejsze] podajemy nowe odmiany motyli większych 

 (Macrolepidoptera) , w liczbie 19, schwytane lub wyhodowane przez 

 nas w okresie czasu między 1914 r. a 1922 r. Przy opisie ich 

 posługiwaliśmy się dziełami: „Die Großschmetterlinge der Erde" 

 Dr. A. Seitz'a (Pars I, Fauna Palaearctica) ; „Die Schmetterlinge 

 Europas" Dr. A. Spuler'a; „Fr. Berge's Schmetterlingsbuch" Dr. 

 H. Rebla oraz dostępnemi nam czasopismami entomologicznemi. 



Liczby w nawiasach wskazują numer porządkowy gatunku 

 w katalogu Dr. O. Staudingera i H. Rebla. 



Odmiany te podzielić można na trzy grupy, zależnie od: 



A) zmian w rysunku, 



B) ubarwieniu tła, 



C) różnic co do wielkości. 



A) FORMY O ZMIENIONYM RYSUNKU. 



a) formy wykazujące zmiany w istniejącym normalnym rysunku. 



1. Euchloë cardimines L. (69) ab. reductus forma nowa (Fig. 1). 



„Alarum anticarum verticis macula fasciis albis interrupta** 



1 okaz c? 15. VII. 1914, złowiony w Taraspie (Dolny Engadin, 

 Kanton Graubünden, Szwajcarja), posiada pomarańczowe pole na 

 wierzchołku skrzydeł przednich mocno przerywane przez białe tło, 

 tak, że tworzą się pomarańczowe i białe podłużne pasy, mało 

 regularne i niejednakowe na obu skrzydłach. Okaz ten posiada 

 ciemne obrzeżenia wierzchołka skrzydeł przednich bardzo silnie 

 rozwinięte i zachodzące w paru miejscach w głąb pomarańczowego 

 tła. Czarna plama środkowa na skrzydłach przednich duża, do- 

 chodzą do niej wspomniane pasma pomarańczowe. (Na fotograf ji 

 nie można dobrze odróżnić pasm pomarańczowych od plam czar- 

 nych). 



Opisane ubarwienie nadaje okazowi wygląd samicy. Wielkość 

 normalna dla samicy. Jest to prawdopodobnie ogzemplarz herma- 

 frodytyczny, co u tego gatunku często się zdarza, jak podaje Dr. 

 A. Spuler w „Die Schmetterlinge Europas". 



