127 



rząd szerokich na ca 5 mm., podłużnych klinowatych plam, poło- 

 żonych tak blisko jedna od drugiej, że właściwie tworzy się środ- 

 kiem skrzydeł szeroki żółto - pomarańczowy pas, poprzerywany 

 żyłkami koloru tła. Pole nasadowe prawie normalnie ubarwione, 

 z dwoma dużemi plamami połoźonemi wzdłuż brzegu ramiennego. 



Na skrzydłach tylnych wzdłuż brzegu zewnętrznego biegną 

 znacznie od siebie oddalone dwa szeregi okrągłych małych po- 

 marańczowo-żółtych plamek. Środkiem skrzydeł idzie, podobnie 

 jak i na skrzydłach przednich, pas złożony ze znacznie jednak 

 węższych i bardziej od siebie oddalonych klinowatych plam, 

 które ku dołowi stopniowo zmieniają kształt na okrągły. Pośrodku 

 pola nasadowego znajduje się dość duża pomarańczowo - żółta 

 plama. U normalnie ubarwionych samic trzy wspomniane szeregi 

 plam są na skrzydłach przednich blisko siebie położone, oddzielone 

 niewyraźnemi ciemnemi smugami. Szereg środkowy nigdy nie jest 

 tak szerokim, jak u opisywanego okazu. Na skrzydłach tylnych 

 normalne okazy mają trzy szeregi (z tych wewnętrzny niecałko- 

 wity) drobnych, blisko siebie biegnących plamek. Plama nasadowa 

 zwykle niewyraźna lub mała. 



Niezmiernie ciekawy jest spód tylnej pary skrzydeł omawianej 

 aberacji : trzy jasne plamy przy nasadzie, duże, żółtawe, oddzielone 

 od siebie tylko żyłkami, czwarta górna wąska. Środkowa plama 

 zlana jest z piątą boczną, stojącą u okazów typowych pośrodku 

 skrzydła oddzielnie, czego ślad pozostał w formie czarnej plamki. 

 Rdzawo-brunatne tło nasadpwe występuje tu tylko jako obrzeżenie 

 wspomnianych jasnych plam od strony nasady i nazewnątrz 

 w środku. Miejsce normalnej żółtawej przepaski środkowej zajmuje 

 szeroki pas, składający się z przylegających do siebie podłużnych 

 wrzecionowatych plam w trzech czwartych częściach szaro-żółtawo 

 przyprószonych, nazewnątrz zakończonych czarno - brunatno. Poza 

 szeregiem plam opisanych występuje wąskim paskiem, podobnie 

 jak i u normalnych okazów żółte tło, od zewnątrz rdzawo obrze- 

 żone, ustępujące charakterystycznemu dla Mel. dictynna Esp. ze- 

 wnętrznemu pasowi rdzawo-brunatnemu, otaczającemu szereg przy- 

 brzeżnych, półksiężycowatych białawych plam. Pas ten jest z obu 

 stron czarniawo obrzeżony, silniej nazewnątrz. W części górnej 

 tego pasa trzy pierwsze komórki mają ochrowo-żółte tło. Na 

 pasie, w jego jaśniejszej wewnętrznej części znajdują się, po jednej 

 w każdej komórce, czarniawe, jaśniej od wewnątrz oznaczone 



2* 



