133 



zabarwienie skrzydeł nigdy nie jest tak intenzywne jak to ma 

 miejsce u samic. Dr. A. S pul er wspomina również o albiniźmie 

 u A. hebe L., lecz odmian bliżej nie opisuje. 



16. Orgyia gonostigma F. (884) ab. flavescens forma nowa 

 <Fig-. 16). 



„Femina colore albido — flavescente". 



1 ? e 1. z Kielc i 1 ? e 1. 5. 1920 z Warszawy (Czarna 

 Struga) są jasno-ochrowo-żółte, zamiast być jak zwykle ciemno- 

 szare. Dr. A. Seitz i dr. A. Spuler wspominają bez bliższego 

 określenia o możliwości podobnego ubarwienia w ogólnym opisie 

 gatunku. 



17. Notodonła ziczac L. (815) ab. łristis forma nowa (Fig. 17). 

 „Alae colore uniformi-obscuriore", 



1 9 e 1. 1915 z Zawiercia posiada wybitnie ściemnione, jedno- 

 stajnie ciemno-brunatne tło skrzydeł przednich. Wszystkie elementy 

 rysunków w prawie zupełnym zaniku lub bardzo mało wyraźne. 

 Mocno zaznaczony jest tylko czarny środkowy półksiężyc — znamię 

 tego gatunku. 



18. Ematurga atomaria L. (4000) ab. brunnea forma nowa 

 (Fig. 18). 



„Femina colore fusco mari similis". 



1 9 e 1. 13. VII. 1917. z Zawiercia (Kądzielów) posiada wybitne 

 ciemno-brunatne ubarwienie z szaro - żółtawem przyprószeniem 

 z wyjątkiem brzegów obu par skrzydeł, całkowicie ciemno -bru- 

 natnych. Obrzeżenie to widoczne jest również od spodu. Podobny 

 okaz 9, lecz nieco jaśniejszy, bardziej żółtawo-szaro przyprószony, 

 wyhodowany został z poczwarki dn. 16. VII. 1918. 



C) FORMY O WZROŚCIE MNIEJSZYM, 

 NIŻ NORMALNY: 



19. Larentia juniperaŁa L. (3310) ab. minor forma nowa 

 (Fig. 19). 



„Minor, colore pallidiore". 



2 okazy 9 3. X. 1921. z Zawiercia (Góra Blanowska) są słabiej 

 rysowane i znacznie mniejsze od normalnych, mierzą bowiem do 

 8 mm. długości brzegu ramiennego skrzydła przedniego, podczas 

 gdy u normalnych sięga on 11 mm. Podana przez dr. A. Seitza 



