182 



*Psammochares cînctellus L. v. nubecula Costa. Płdn. europ, 

 odmiana na Podolu dość częsta. 



Ps. cardinalis Mor. Sinków 16. VIII. 22. 9. Rozm. : pJdn. 

 wsch. Rosja. Najbliższe stanowisko Samara. 



^Priocnemis mimulus Wesm. Zaleszczyki 13. VIII. 22. (^, 

 10. V. 22. 9, 20. V. 22. 9. Rozm.: Europa płdn. i środk. 



*Ceropales albicincta Rossi. Sinków 16. VIII. 22. 9. Rozm.: 

 Europa płdn., Niemcy po Brandenburg-ję. 



*Lionołus delphinalis Gir. Zaleszczyki 12. VIII. 22 9 c? . Rozm. : 

 Francja płdn. i środkowa, Hiszpanja. Niedawno wykazany z Karl- 

 stadtu n. Menem [Enslin^)]. Jest to najbliższe znane mi sta- 

 nowisko. 



Microdynerus timidus H. Sch. Okolice Lwowa, Podole VI — 

 VIII. Znany z Polski zach. (Śląsk). 



^Eumenes arbustorum Panz. Zaleszczyki 6. VII. 23. 9. Rozm. 

 Europ. płdn. i środkowa. 



Sapygina decemguttata Jur. Perebrodje na Polesiu 23. VIII. 

 23. 9. Znany z polski zach. 



Sapyga similis F. Krasny Staw 10. VI. 20. 9. 



Camponotus vagus Scop, (pubescens F.). Olmany 21 i 22 VIII. 

 23. 99, cT , 9. Na Polesiu w okolicy Olman jedna z pospolitszych 

 mrówek. Gniazda w starych pniakach po brzegach lasów sosno- 

 wych, o suchem, piaszczystem podłożu. Wzdłuż kładek (pnie 

 sosnowe) zachodzi jednak daleko w głąb tundry. W Polsce wy- 

 kazano ją z Janowa nad Wereszycą i Sokalszczyzny. We wschod- 

 niej części (na wschód od Bałtyku) swego rozmieszczenia zachodzi 

 znacznie dalej ku północy niż w zachodniej (aż po Finlandję). 

 W Niemczech np. występuje tylko nad Renem (Palatynat). Dość 

 podobny zasiąg posiada także Alyson pertheesi Górski, osiągając 

 ku płn, linję : Wilno, Lwów, Budapeszt, Wiedeń, Tyrol płdn. 



Formica exseta Nyl. Na torfowiskach wysokich w okolicy 

 Olman dość pospolita. Buduje wysokie kopce z pogryzionych 

 drobno łodyżek Sphagnum.. W zbiorach Muzeum Dzieduszyckich 

 znajdują się okazy ze Staruni i Delatyna zebrane i oznaczone 

 przez J. Łomnickiego. 



') Dr. E. Enslin. Lionotus delphinalis Gir., eine für Deutschland neue 

 Faltenwespe u. ihre Biologie. Konowia. I. Bd. H. 6, Wien. 1923. 



