210 



Referaty. 



Sprawozdanie z działalności Zakładów Ochrony lasu i Entomologji 

 w Skierniewicach. R. I. 1922 — 23. Kierownik prof. Mokrzecki, Skierniewice. 1923. 



Publikacja pow. daje krótki obraz wszechstronnej i owocnej działalności 

 w ub. dwuleciu nowo zorganizowanych przez prof. Mokrzeckiego przy Szk. 

 Gł. Gosp. Wiejsk. Zakładów, mających pomieszczenie w historycznym pałacu 

 skierniewickim. 



Praca szła w różnych kierunkach. Poza stroną dydaktyczną objęła urzą- 

 dzanie samych Zakładów i Muzeum krajowego, badania fizjograficzne i biolo- 

 giczne szkodników oraz walkę z niemi przy pomocy personalu, w skład którego 

 wchodziH pp. Kéler i K. Strawiński (asystenci), B. Dixon (adjunkt) 

 1 J, Gundiauch (preparator^. 



Na pierwszy plan wybija się badanie kornika w Puszczy Białowieskiej 

 • walka z nim. Według obliczeń z r. 1922 było drzew zarażonych przez kornika 

 1,215.000 m^. Odpowiednio do składu dendrologicznego urozmaicony jest ma- 

 terjał korników, zebrany w Puszczy przez Kéler a. Masowo i szdodliwie wy- 

 stąpiły 3 gatunki na świerku: Ips typographus L., Pityogenes chalcographus L. 

 i Polygr. polygraphus L. Interesująca jest lista pasożytów i komensalów kornika 

 z pośród owadów. M. i. zebrano: Piezosternus cursitans Fali., Clerus formicarius L-» 

 Pityophagus ferrugineus L., Medeterus signałicornis Lw., Bracon flavator F., 

 Roptrocerus xylophagorum Ratz. : wszystkie są wybitnymi wrogami różnych ga- 

 tunków kornika. Walkę z kornikami w Puszczy według ułożonego przez prof. 

 Mokrzeckiego programu prowadził Kéler. Rezultatem jej było stłumienie 

 inwazji kornika i powstrzymanie rozszerzenia się jego w głąb Puszczy. 



Z prac naukowych prof. Mokrzeckiego i jego współpracowników za- 

 sługują na uwagę: Badania nad biologją Błyszczki gammy (P. Pismo Ent. T. II. 

 Z. 2); dalej nieogłoszona jeszcze praca Kéler a nad morfologją i anatomją po- 

 równawczą korników. Strawiński poczynił szereg obserwacyj biologicznych 

 i morfologicznych u Aradus cinnomomeus. Nad Ichneumonidami pracował też 

 w Zakładzie, jako gość prof. R. Błędowski. 



Pokaźnie jak na początek prezentują się zbiory Muzeum krajowego, wśród 

 których pierwsze miejsce zajmują owady, przeważnie chrząszcze ; z tych ozna- 

 czone dotychczas tylko Carabidae i Jpidae. Baczniejszą uwagę poświęcono ptakom 

 ze względu na znaczenie ich w tępieniu owadów szkodliwych. Osobliwością 

 naszych kresów wschodnich są : Sitła europaea sztolcmani Doman. i Picoides 

 tridactylus stechowi Sachtl. 



Następuje spis owadów szkodliwych z różnych rzędów obserwowanych 

 w r. 1922 ^w Polsce obejmujący prócz korników 24 gatunków. Szczegółowsze 

 obserwacje przeprowadzono na nast. : Hylotrupes hajulus, którego larwa drąży 

 słupy telegraficzne w wysokości do ^4 m. n. ziemią i sprawia, że te po 2 do 

 3 latach łamią się; podano też środki zaradcze. Z pasożytów Panolis griseovarie- 

 gata wychodowano muchówkę Panzeria radis Fl, i gąsienicznikowate Ophion 

 luteus L., Ichneumon bilunulatus Grav., Banchus femoralis Thoms., który znany 



