26 



Opis Sph. fuciformîs w XII. wyd. S. Nat. który brzmi: 

 „abdomine nigro, fascia flavescente, alis fenestratis, margine nigro 

 atro-purpurascente, może być zastosowanym tylko do motyli 

 o obwódkach szerokich, czerwono brunatnych, gdyż drugi, 

 o wąskich obwódkach, ma opaska czarniawą, bez odcienia czer- 

 wonego. Roesel w swoim opisie konstatuje to samo. 



Niema więc chyba wątpliwości, że Linné nadał nazwę fuci- 

 formis motylowi o szerokich, czerwono brunatnych obwódkach, 

 z przedzieloną komórką diskoidalną u przednich skrzydeł. 



Jak już wspomniałem, opis tak jednego, jak i drugiego 

 gatunku jest u Linneusza niedokładny, skoro jednak mimo to 

 wszyscy autorowie przyjmują nazwę użytą przez Linneusza fuci- 

 formîs, nie widzę zupełnie racji, dla której nazwa druga nie ma 

 być używaną równorzędnie z pierwszą. W Europie żyją tylko dwa 

 gatunki Hemaris, dwom gatunkom nadał Linné nazv/y, jedna z nich 

 odnosi się niezaprzeczenie do gatunku o szerokich, czerwono 

 brunatnych obwódkach, druga więc musi bezsprzecznie przypaść 

 gatunkowi o obwódkach wąskich, brunatno czarnych. Opis, mniej 

 czy więcej dokładny jest tu zbyteczny, gdyż i bez tego nie może 

 być wątpliwości, która nazwa do którego motyla się odnosi, 

 przeto nazwy te powinny być według prawa pierwszeństwa za- 

 trzymane. 



Jak Linné, taksamo i inni badacze współcześni z Linneuszem 

 i nieco późniejsi nie znali również dokładnej różnicy między jednym 

 a drugim motylem, dlatego też opisywali oni przeważnie tylko 

 jeden gatunek, dając mu za Linneuszem nazwę fuciformis, często 

 bez względu na to czy to był gatunek o szerokiej czerwono bru- 

 natnej obwódce, czy też drugi, a cytując w swych pracach innych 

 autorów, zamieniają niejednokrotnie jeden gatunek z drugim. Prze- 

 ważna jednak część uważa najwidoczniej motyla o czerwono bru- 

 natnej obwódce za fucifoimis — i tak: 



Roesel Insecten- Belustigung, str. 232. pisze: Der zur ersten 

 Classe der Nacht- Vögel gehörige, kleine Papihon mit durchsichti- 

 gen Flügeln. § 1... „am äussersten Rand ist ein breiter, purpur- 

 rother, undurchsichtiger Saum ; und am hinteren Rand fängt sich 

 bey der Einlenkung ein breiter Flecken von gleicher Farbe an, 

 der sich in eine Spitze endigt. Die etwas kleineren Unterflügel 

 sind fast von gleicher Beschaffenheit, wie die obern ; doch fehlt 

 ihnen der winkelförmige Strich, und ihr rother Rand, der etwas 



