27 



schmäler ist, hat einen schmalen, weissen Saum, (motyl ten przed- 

 stawiony jest na tabl. XXXVIII, fig. 2.). 



§ 2. Die dritte Figur (powyższa tablica) stellt diesen Papi- 

 lion in sitzender Stellung vor, und kommt übrigens mit der vo- 

 rigen Figur in allem überein, ausgenommen dass hier diejenigen 

 Teile, so an jener purpurroth sind, mehr ins schwarze fallen. 



...Ob der Unterschied der rothen Farbe allhier den Unter- 

 schied von beyderley Geschlecht anzeige, kann ich nicht be- 

 haupten dann der Hinterleib, der sonsten hierinnen zu einem 

 Kennzeichen dienet, war an beeden von gleicher Dicke". 



Ilustracje na tabl. XXXVIII, są dobre, lecz w kolorze nie 

 zupełnie trafione; fig. 2. {fuciformis L.) jest za czerwony, zaś 

 fig. 3. odpowiada kolorem raczej H. fuciformis. W każdym jednak 

 razie u pierwszego zaznaczona wyraźnie szeroka obwódka na obu 

 parach skrzydeł, a także i plama diskoidalna, a nawet komórka 

 diskoidalna jest tu przedzielona medianą, a skoro Linne powołuje 

 się na . Roesel'a nie może być wątpliwości, któremu gatunkowi 

 nadał on nazwę fuciformis. 



Poda, Insecta Musei Graecensis, pag. 82, opisuje Sphinx 

 fuciformis : „abdomine barbato nigro crasso et lato, fascia flaves- 

 cente, alis hyalinis subauratis; margine obscuro, posticis minimis. 

 Habitat in Scabiosa". Opis niewyraźny, ale rysunek T. II. fig. 6. 

 odpowiada w zupełności gatunkowi „fuciformis L.". 



Scopoli, Ent. earn, opisuje na str. 188. nr. 475. Sphinx fu- 

 ciformis podobnie jak Poda, więc niewyraźnie. Powołuje się jednak 

 na: Roesel, Suppl. Pap. Noct. Cl. I. Tab. 38., fig. 3. i Poda Mus. 

 Graec. p. 82. Widać z tego, że Scopoli nie zna różnicy między 

 jednym a drugim. 



Fabricius, Species insectorum str. 156.: „Sesia fuciformis, 

 abdomine barbato nigro, fascia flavescente, ahs fenestratis, margine 

 nigro". Opis nic nie mówi, 



Fabricius cytuje: Linné, Syst. Nat. 2. 803. 28. i Fn. Sv. 

 1092. zatem fuciformis L. ; dalej Geoffroy, Histoire abrégée des 

 insectes, 2. 82., Sphinx elinguis, alis lanceolatis vitreis, venis nigris, 

 superioribus macula limbaque nigris, fulvoque nebulosis. Cytat ten 

 jest fałszywym, gdyż wedle dalszego opisu Geoffroy 'a jest to Sesia 

 F. empiformis Esp. (patrz: Laspeyres, Ses. europ. pag. 29. fig. 

 18 — 22., 1801., Sesia tenthrediniformis). Dalej cytuje Fabricius: 

 Roesel, Ins. 3. tab. 38. i 4. tab. 34. fig. 1—4., czyli obydwa ry- 



