30 



virescente, abdomine flavo-fulvo, fascia media anique barba late- 

 rali, pedibusque anticis, nigris". 



Z nowszych i współczesnych autorów, takie powagi naukowe 

 jak Rebel, Staudinger, którzy w dawniejszych swoich pra- 

 cach, idąc prawdopodobnie za Heinemannem i tegoż współcze- 

 snymi, wymieniali gatunek o wąskich obwódkach jako Juciformis L., 

 zmienili jednak później swe przekonanie i w ostatnich wydaniach 

 nazywają już gatunek o szerokiej obwódce fuciformis. 



Ze znanych mi nowych autorów, tylko Hoffmann i Spu- 

 ler nadają gatunkowi o wąskich obwódkach nazwę fuciformis, 

 inni wszyscy dają tę właśnie nazwę gatunkowi o szerokich obwódkach. 



Spuler motywuje swój pogląd tem, że wedle Linneusza gą- 

 sienica H. tityus ma żyć na Lonicera, co uważa za dowód, że 

 Linné nadał nazwę tityus gatunkowi o szerokiej obwódce. Jest to 

 zupełnie niesłuszne, gdyż po pierwsze, gąsienica drugiego gatunku 

 żyje także na Lonicera; główne jej pożywienie (gatunek o wąskich 

 obwódkach) jest wprawdzie Scabiosa, ale tak fuciformis jak i ti- 

 tyus żyją też na Lonicera, Galium i i. 



Po drugie, Linné nie znając dokładnie różnicy między jednym 

 a drugim, a podając po gatunku tityus „habitat in Lonicera" nie 

 ma z pewnością na myśli tylko tego, lecz obydwa, względnie 

 powtarza to zdanie za innym badaczem przyrody. Dowodem tego 

 Sphinx porcellus i ß) bombyliformis (?) gdzie po drugim po- 

 daje: „habitat epilobio, impatiente"; attacus (Satumia) pavonia 

 a) minor, ß) major (S. pavonia i S. pyri) pisze po ostatniej, więc 

 dla obu: „rosa, rubo, ulmo, corylo, salice, pyro". 



Zresztą niemożliwością też jest, aby Linné w czasie, kiedy 

 entomologia i w ogóle nauki przyrodnicze zaczęły dopiero wyła- 

 niać się z powijaczy, miał pewne, dokładne wiadomości i o gą- 

 sienicach, by wiedział o każdej, na jakiej roślinie ona żyje; to 

 też przy stosunkowo wielkiej ilości motyli nie podaje on wcale 

 pożywienia gąsienicy, a podając je, podaje czasem, nawet przy 

 bardzo pospolitych motylach błędnie. 



Tak np. pisze on o Papilio podalirius : „habitat in bras- 

 sica", Papilio (Apatura) iris: „in que reu" i t. p. Dlaczegóż 

 Linné miałby mieć lepsze wiadomości o swoich Sphinx fuciformis 

 i tityus? 



Nie lepiej byli też w tym względzie poinformowani i inni 

 m. w. współcześni z Linneuszem badacze; jedni podają jako pokarm 



