37 



Die Stücke der A^. ochrostoma K. u. hillana K., die ich zum 

 Vergleiche benutzte, stammen auch aus der Umgebung von 

 Lwów. 



Materjały do fauny Ichneumonidów Polski 



[Cz. I. Podrodziny Ichneumoninae i Pimplinae] 



Podali. 



RYSZARD BŁĘDOWSKI i KAZIMIERA KRAIŃSKA. 



Fauna Ichneumonidów Polski znana jest dotychczas tylko 

 w swoich najdrobniejszych fragmentach. Prace Brieschkego 

 (2), Tor ki (18, 19) i Woldstedta (24j objęły pośrednio te- 

 reny do Polski bądź przyległe bądź nawet częściowo do Rzeczy- 

 pospolitej wcielone (części Poznańskiego, Pomorza t. j. dawniej- 

 sze Prusy Zachodnie) jednak najczęściej brak w nich szczegółów 

 rozmieszczenia gatunków. Dwie miejscowości polskie wymienia 

 również Habermehl (6), któremu kilka egzemplarzy dostarczono 

 przygodnie w czasie wojny. Wreszcie Sitowski (14, 15) otrzy- 

 mał kilka gatunków drogą hodowli larw Bupalus piniarius i Pa- 

 nolis flammea. 



Jak widać z powyższego jesteśmy bardzo daleko od możli- 

 wości wytworzenia sobie nawet bardzo uproszczonego obrazu 

 faunistycznego tej grupy owadów, która oddawna przyciąga uwagę 

 badaczów nietylko przez wzgląd na swą doniosłość systematyczną 

 (Ichneumonidae są przecież najliczniejszą rodziną rzędu Hymeno- 

 ptera), ale i z powodu swych osobliwych właściwości rozwojo- 

 wych. Nie należy również zapominać, że mamy tu do czynienia 

 z rodziną owadów wybitnie pożytecznych w gospodarstwie wiej- 

 skiem (nieliczne wyjątki stanowią pasorzyty drugiego stopnia) i że 

 bez wiadomości — choćby pobieżnych — o składzie faunistycznym 

 Polski w tej dziedzinie nie można pracować wydajnie na polu 

 biologji tych zwierząt, a tembardziej byłoby ryzykowne wyciągać 

 z obserwacyj przygodnych jakiekolwiek wnioski dla praktyki leśnej, 

 rolnej czy ogrodniczej. 



Praca niniejsza nie jest opracowaniem ani nawet spisem gą- 

 sieniczników w Polsce spotykanych. Ogrom materjału i trudności 

 jego opracowania przy słabym stanie naszej muzeologji i brakach 



